Natsuko Imamura'nın "Mor Etekli Kadın" romanı, ilginç bir başlangıç yapmasına rağmen, maalesef bu potansiyeli sürdürmekte zorlanmış. Romanın ana karakteri ve anlatıcısının saplantılı ilişkisi, başta merak uyandırıcı olsa da, olay örgüsünün ilerleyişindeki monotonluk (sürekli tekrar) okuyucunun ilgisini kaybetmesinin en büyük etkeni.
Imamura’nın dili, kimi zaman etkileyici olsa da, anlatıcının motivasyonlarının yeterince sorgulanmaması ve hikâyenin pek çok açıdan belirsizliğe teslim edilmesi, tam bir muamma. Mor Etekli Kadın, psikolojik gerilimden çok, bir karakter çatışması gibi görünüyor sanırım; ancak karakterlerin neye hizmet ettiği, motivasyonları ve romanın derdinin ne olduğu konusunda inanın hala tam bir tablo çizebilmiş değilim. Sadece son satırı okuduğumda, "ee, ben şimdi ne okudum?" dedim ve bitti. Tavsiye edemeyeceğim bir kitap maalesef.
PİA'nın HikayesiDuygu ve Düşünce
1918 yılında mor ölüm olarak ortaya çıkan bir grip salgınından dolayı hayatını kaybeden ve hayatta kalma mücadelesi veren bir çok insan.
Pia onlardan biri henüz 13 yaşında gribe yakalanan annesini gözleri önünde kaybediyor ve daha dört aylık olan ikiz kardeşlerine bakmak zorunda kalıyor. Kardeşlerini doyurmak için yiyecek aramaya çıktığında başına gelenler, ikizleri kaybetmesi ve onlar bulmak için verdiği mücadeleyi okurken yüreğiniz burkulacak.
Ahhh Pia sen nasıl güçlü bir kızsın öyle verdiğin mücadele, hayal kırıklığına uğrasan da her yeni güne umutla başlaman kardeşlerini bulmak için çaban ve umudunu asla kaybetmemen kalbime işledi keşke yanında olabilseydim elinden tutabilseydim senin.
Sevgiye, bağlılığa, umuda ve hayatta her ne olursa hala iyi insanların olduğunu bize gösteren harika bir kitap.
Ve hayatta hala bir şeylerin var olduğunu hissetmek istiyorsanız bu kitabı mutlaka okuyun.
Sevgiyle kitapla kalın
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dünyanın en güzel kitabının incelemesi:
Çok çok çok muhteşem bir kitaptı. Bu kitapla ilgili anlatacağım o kadar çok şey var ki. Hangisinden başlasam karar veremiyorum (o kadar doluyum yani). Her sayfasında bana hissettirdiği duygulardan mı bahsedeyim? Eiranın verdiği kararlardan dolayı nasıl şoka girdiğimden mi bahsedeyim? Yeni karakterlerden mi?
İnceleme biraz uzun olmuş olabilir çünkü bu kitapla ilgili anlatabileceğim o kadar çok şey var ki. Yine de çok detaya girmemeye çalışarak -bunda çok başarısız olduğumu kabul ediyorum- incelemeyi yazmaya çalıştım.
Neyse bir şekilde başlayayım ben.
Öncelikle şunu tekrardan söylemeliyim, kitap muhteşemdi bence bu iki kelime bile yeterli kitabı anlatmaya.
Kitap yazım dili olsun, karakterleri olsun her şeyiyle çok güzeldi. insanın içini huzurla dolduran ve her sayfasında istemsizce güldüren bir kitaptı. bu bir hafta boyunca kitap elimden düşmüyordu. Bir bölüm okumak için elime alıyor ve sonra devamında neler olacağını merak edip devam ediyordum ve bu yüzden de kitabı bırakamıyordum. Her sayfasında, her cümlesinde ayrı bir duygu yatıyordu ve ben her birini iliklerime kadar hissettim. En çok da mutluluğu, iliklerime kadar huzuru hissettim.
Yeni karakterlerin her biri en ince detayına kadar düşünülmüştü ve ben her birini çok sevdim. Onları da tanımak kitabı benim için daha güzel kıldı. Ara sıra paylaştığım bu kitapla ilgili iletilerde de bahsettiğim gibi sanki biri karşıma ya da yanıma oturmuşta bana hayat hikayesini anlatıyor ya da düşüncelerini, duygularını paylaşıyormuş gibi hissettim. Bu yüzden de çok sevdim kitabı. Ben dinlemeyi seven bir insanım ve bu benim için aşşırı güzel bir şeydi. Yeni eklenen karakterlerden sevdiğim karaktere gelecek olursak. Her birini çok sevdim ama gönlümde yer edinen sadece bir iki karakter var. İlk sıradaki Bast. Sessizliği, çok kolay
Hem fakirsin,hem çirkinsin,hem siyahsin hem de kadınsın.
Üstelik Amerikada ırkçılığın tavan yaptığı, her çeşit köleliğin yaygın olduğu, kadının adinin olmadığı yillarda..
Celie,kaç sifır yenik başlamıştir hayata?
Tanrı'ya mektuplar yazıyor. Çünkü yaşadıklarını konuşamıyor, anlatamıyor,sadece yazabiliyor.
Kitabın daha ilk sayfasında tokat yemiş gibi oluyorsunuz.
Anne hasta. Annenin yapamadığını sen yapacaksın diyor baba.2 defa hamile kalıyor babasından. Ve bebeklerini de başkasına veriliyor.
Anne öldükten sonra baba,bu sefer kızkardeşine goz koyuyor.Celie'yi ise cok çocuklu, karisi yeni ölmüş bir adama satıyor. 14 yaşındayken
Adını bilmiyor evlendiği adamın.Bay....diye hitap ediyor. Bir sürü çocuğa annelik, kocasına karılık, evde ve tarlada hizmetcilik yapıyor. Bu adamın aklı ise ,zamaninda babasinin ,şarkıcı ve özgür ruhlu bir kadın olduğu için evlenmesine izin vermediği ilk sevgilisinde.
Celie"yi dövüyor.O'nu ,O şarkıcı kadın olmadığı için dövüyor hem de.
Sonra, babasının tacizlerine dayanamayan kizkardesi Neitty geliyor yanina.Ama Bay ..,Onu taciz ediyor.İtiraz edince de evden atıyor.
Kizkardesi bilinmezlige doğru gidiyor. Yazacağım sana diyor,her gün yazacağım. Her gün mektup bekliyor Celie . Ama posta kutusuna bakmasını yasaklıyor kocası. O da korkuyor, siniyor,uyuyor tüm yasaklara.
Tanri'yi bile erkek ,hatta beyaz bir erkek olarak tasavvur ediyor.Ona yardım etmediği için uzaklaşıyor
Kocası, ilk sevgilisi olan şarkıcı kadıni eve getiriyor bir gün.
Ve O kadın sayesinde önce cinsel sonra kadın kimliğini keşfediyor. Gülmekten utanmamasi gerektiğini öğreniyor.
Sonra, O ve hikayedeki tüm kadinlar bir şekilde kenetleniyorlar birbirlerine.
Diğer yandan Afrika'daki köleleştirmenin, toprakların nasıl ele geçirildiğinin, neden beyaz adamlara karşı
Mahalle kurgularını aşırı aşırı seven biri olarak gördüğüm tüm kitapları mutlaka okumaya çalışıyorum. Bu kitabın kapağı ilk gördüğümde huzur vermişti ve vakit kaybetmeden okumak istedim. Sevmediğimi söyleyemem ama aşırı beğendiğimi de söyleyemem.. tam olarak ortalardayım :)
Yazardan okuduğum ilk kitaptı. İlerleyiş biraz enteresandı. Zaten çok kalın bir kitap da olmamasından ötürü olaylar çok hızlı ilerledi. Örnek vermek gerekirse bir bölümde çiftlerden birinin nişanı olurken diğer bölümde diğer çiftin isteme törenine ışınlanıyorduk.
Eleştirilerim var aslında ama karakterleri sevdiğim için görmezden geliyorum.
Olur da okumayı düşünürseniz, beklentisiz okuyun :)
Merhabalar, bugün sizlere @fatihsalvan_ 'a ait olan, bir solukta okuyacağınız tasavvufun fantastik ve bilim kurgu ile harika bir şekilde harmanlandığı bir kitap ile geldim.
Sanırım uzun zamandır fantastik türünde bu kadar çok sevdiğim bir eser okumamıştım, direkt kitabın konusuna geçiyorum.
Kitabımız 4000 yıl öncesinde insanların tüm kötü özellikleri barındırdığı dönemde bir çiftin belki de artık yalnızca ikisinin inandığı Tanrı'ya, kendisini hatırlatacak bir işaret vermesi için dua etmesiyle başlıyor. Ve bir gün Tanrı bu çiftin duasını kabul ederek onlara Tanrı'nın şahitliğini yapabilmeleri için Su ve Karanlığın gücünü vererek Ark'ların ilki olma şerefini veriyor. İnsanlara verilen bu üstün güçler zamanla insan ömrünü kolaylaştırıp uzatsa da bir süre sonra Karanlık gücünün kibrine yenik düşüyor ve Tanrı'nın yasak olan hazinesini açmak istiyor. Su ise Tanrı'nın sözünden çıkmamak için hazineyi evrenin derinliklerine sakladığını söylerek hazine ile birlikte eşi Karanlıktan kaçarak tüm insanlığa kendisini unutturuyor. Aradan geçen 4000 yılda insanlık çok ileri bir düzeye geliyor ancak Arkların atasını artık kimse hatırlamıyor.
Bu süreçte Zaman, Yıldırım, Ateş, Rüzgar, Toprak, Duman ve Zehir Arkları doğarak kendi aralarında insanlığın yanında olanlar Yargıçlar ve kendilerini insanlardan üstün görenler Mafyalar olarak ikiye ayrılıyorlar. Geçmiş bir zamanda iki grup arasında yaşanan bir kavgada Bitki, Yıldırım tarafından yok edildiği için artık aralarında değil. Mafyalar Kanunsuz Topraklarda yaşarken Yargıçlar ve İnsanların büyük bir çoğunluğu Altın Topraklarda yaşamaktadır.
Büyü-Teknolojisi Başkanı ve kızı Tara, aldıkları bir mektup ile bir Ark daha olabileceğini farkediyorlar. Ancak şöyle bir durum varki bir Ark doğduğunda haberci olarak gökyüzünde bir ejderha
