Bir topluluk düşünün ve bu topluluğun bir kişiyi canından çok sevdiğini hayal edin. Her bir kişi diğerinin sevgisini kıskanmadan, bencillik yapmadan kendisindeki aşkın bir başkasında da olduğunu bilerek hayatına bir arada devam edebilsin. Ayrıca bu sevilen tek kişi sevenlerinin her birini bir bakışıyla dahi olsa her an mutlu etsin mutmain etsin. Kitabın sonlarında bu soru düştü kalbime nasıl olabiliyorda sevdiğinin etrafındaki diğer kişiler tarafından da aynı şekilde sevildiğini bilmesi içindeki kıskançlığı, bu kıskançlıktan da kötü hasletleri gün yüzüne çıkarmasına engel oluyor. Allah mükemmel bir zaman içine mükemmel insanları aynı anda koyarak ne kadar kusursuz bir mizan ve düzen kurduğunu biz kullarına anlatmış. Bize kalan ise sadece her birimizde aynı oranda bulunan bu kalbi serbest bırakıp hissedebilmek. Ben serinin iki kitabını da okurken hüzünlenirken mutluluğu da yaşayabildiğimi gördüm. Dünyanın hay huyundan çok bunaldığını hissediyorsanız mutlaka bir sabah kalktığınızda kitabı elinize alıp bir bölüm okumanızı tavsiye ederim.