İbrahim Akbıyık
@mrnobody48
“Sonra, albayın son mısralarını duydu; geçmiş zamandan sıyrılıp, şimdiki zamana bir yerinden tutunmak istedi” 
Oğuz Atay
#120120604
#120123854
Oğuz Atay
#120120604
#120123854
Foucault’nun söylem-güç ilişkisini akla getiren hoş kitap. “Düşünce” süreç içerisinde “söylem” halini alır...
Kitap kısaca, bir taşra kasabasındaki akıl hastanesinde yaşayan eğitimli bir hasta olan Ivan Dmitriç ile Doktor Andrey Yefimıç arasındaki felsefi diyaloglar çevresinde şekilleniyor.
Reklam
Fazla söze hacet yok, birkaç istisna dışında, hiçbir dayanağı olmayan aşırı cinsiyetçi fikirler barındıran kitap. Fakat o birkaç istisna, üzerine ince ve derinlemesine düşünülmüş değerli fikirler.
Sabahattin Ali’nin başına türlü belalar açan, ölümüne sebep olduğu iddia edilen eşsiz yapıtı... (Nihat karakteri ile Nihal Atsız’a gönderme yaptığı iddia edilmiştir.)
Ölümün olduğu yerde daha ciddi ne olabilir ki? Sabahattin Ali daha ciddi bir şeyler aramış olmalı ki bizlere ifade etmeye çalışmış. Bizlere kendini, bizlere kendimizi ifade etmeye çalışmış. Ve bunun için suçlanmış... İnsanı anlatmış. Toplumu anlatmış. Sevgiyi anlatmış... Ve bunun için yine suçlanmış...
Şunu demiş, yine suçlanmış...
“İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir.”
Beylik bir ifade ile sadece Rus edebiyatının değil, dünya edebiyatının mihenk taşlarından. Kitabı okuduktan sonra niçin bu ifadenin kullanıldığını çok iyi anlıyorsunuz.
Nedenini bilmesem de, bir kitabın ne kadar kalın olursa o kadar iyi olacağı gibi bir düşünceye sahip olduğum için (biliyorum ilgisi yok), kitabın kalın olması gözümü hiç korkutmadı. Keza sizin de gözünüz korkmasın. Üslup ve tarz bakımından o denli uç noktada ki; kitabı okurken bir an bile sıkımayacaksınız, bir an bile bir mantık hatası hissetmeyeceksiniz.
Kitapta bir çok karakter mevcut ve her biri en ince detayına kadar işleniyor. Nitelik ve nicelik bakımından böylesine bir bolluğun içine düşünce, kitabın içinde yaşadığınızı sonuna kadar hissediyorsunuz.
Bireysel çözümlemelerin yanında Rus kent ve köylü yaşamına, Rus toplum yapısına ve inanç sistemine dair eşsiz çözümlemelerle karşılaşacaksınız. Özellikle Levin karakteriyle Tolstoy’un iç dünyasına ve fikirlerine kısa bir bakış atacaksınız. Tolstoy’u her okuyuşunuzda hissettiğiniz “ne muhteşem adammış vesselam” düşüncesini içinizin ta en derinlerinde hissedeceksiniz.
Şöyle bir giriş cümlesine sahip bir kitap, ne kadar kötü olabilir ki?
“Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz aileninse kendine özgür bir mutsuzluğu vardır.”
