msarinc
@msarinc
16 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Mektup tarzında yazıldığını öğrendiğim andan itibaren bir önyargım vardı kitaba. Ancak daha 10. sayfaya bile gelmeden kitap bu önyargılarımı kırdı. Belinski'nin önsözde de yer verilen alıntısında dediği gibi: "Olamaz, sizin gibi yirmi yaşında birinin bütün bunları anlamış olmasına imkân yok". Gerçekten kitaptaki karakter derinliği, karakterlerin yaşadıklarının işlenişi, bütün olayların gerçekliği o kadar yerinde ve o kadar doğal ki bir romancının ilk romanı olduğu hissine kitabın hiç bir yerinde kapılmadım. Bununla beraber, mektuplar arasında da karakterlerin bir şeyler paylaşıyor olması hoşuma gitti fakat olayları takip etmeyi zaman zaman zorlaştırdı. Sonuç olarak her Dostoyevski okurunun net bir şekilde okuması gereken bir kitap, ama arka kapakta yazılanın aksine Dostoyevski için ilk okuyacağınız kitap olmasını tavsiye etmem.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yanlış düşünmekten çok, kötü bir yaşam sürdüğüm için kaybetmiştim yolumu. Gerçeği benden saklayan şeyin, düşüncelerimin yanlışlığından çok, benim sürdürdüğüm, zevklerin tatmin edildiği bir hayatın, Epikurosçuluğun istisnai koşullarındaki hayatın ta kendisi olduğunu anlamıştım.
Hayatımın, ileride kaçınılmaz şekilde beni bekleyen ölümle yok olmayacak bir anlamı var mı?
İşler iyi gidiyor gibiydi ama ben zihinsel olarak tam sağ olmadığımı ve bunun uzun süre devam edemeyeceiği hissediyordum. Eğer yaşamımda tadına henüz varmadığım bana kurtuluş vaat eden bir şey, yani aile yaşantısı olmasaydı, elli yaşımda kapıldığım bu umutsuzluğa belki de daha o zamanlar kapılırdım.
O dönemde yurt dışına gittim. Avrupa'daki hayat ve benim ilerici, bilgili Avrupalı insanlarla yakınlaşmam, genel anlamda mükemmelleşme inancımı daha da pekiştirdi, çünkü bu inancın aynısını onlarda da bulmuştum. Bu inanç zamanımızın eğitimli insanlarının çoğunda bulunan alışılmış biçimini aldı bende. Bu inanç "ilerleme" sözcüğüyle ifade ediliyordu.