msarinc
@msarinc
16 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
*Spoiler İçerir*
Başlığa spoiler yazdım ama daha önce Zweig okuduysanız zaten az çok tahmin edebilirsiniz. Ben çok fazla okumamıştım ama hayatı ile ilgili birkaç şey gördüğüm için ruh halini az çok tahmin edebiliyordum. Kitapta 5 hikaye var. 3'ünde karakter intihar ediyor, 2'sinde de öldürülüyor (Ay Işığı Sokağı'nda ana karakter olmasa da). Yani genel olarak zaten hikaye fanatiği olduğum söylenemez ama asla bir ön yargım yoktu bugünlere kadar. Bu kitabı da zaten Kitapyurdu hediye ettiği için almıştım. Fakat farklı yazarlardan da okumaya başladıkça asla bana göre olmadığını fark ettim. Bir de Zweig'ın birkaç kitabını okuyayım dedim ama çok yavan geliyor bana. Daha karakter ile tanışmadan, duygularını, düşüncelerini, hayallerini yorumlamaya başlamadan kitap bitiyor zaten.
Yani demem o ki, -asla hakkım olmadığını bildiğim halde, kendime not olsun diye söylüyorum- hikayeler çok overrated. İnsanlarda roman okuyacak sabır kalmadığı, ancak bunu anlayabildiği için okuyorlar gibi geliyor bana. Zaten ben de uzun süredir kitap okumadığım için ısınma turu olarak hikaye kitaplarına sarmıştım :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu duruma bilmeden neden olan Baron, gözü ondan başkasını görmeyen bu kadının tuhaf değişimini en az fark eden kişiydi; öyle ya, kim dönüp kendi gölgesine bakardı ki? Gölgesinin sadakatle sürünerek ve sessizce adımlarının arkasından geldiğini hissederdi insan, bazen bilincine varmadığı bir dilek gibi önünden acele ettiğini de bilirdi, ama gölgenin parodi yaparcasına aldığı biçimleri gözlemlemeye ve bu çarpıtılmış şekillerin içinden kendi varlığını seçmeye çalışması çok nadirdi.
İnatla susan bu kadın yıllardan beri ilk kez biriyle özel bir sohbete dalmıştı, onunla konuşan tam da bu ilk insanın bu taş yığınlarının ortasında onun dağlarını bilmesi, hatta onun hazırladığı geyik kızartmasından yemiş olması Crescenz'e doğaüstü bir kader gibi görünmüştü.
Konusu, işlenişi, yazarın hayata bakış açısı tarzlarından dolayı düzenli görüştüğüm bütün arkadaşlarıma okutmak istediğim bir kitap. İlk defa lisede elime geçmişti ama o zaman için roman olmaması hasebiyle bilinmeyen bir tarihe ertelemiştim. Keşke bu kadar ertelemeseymişim. Kitabı kısa da olması hasebiyle neredeyse tek nefeste bitirdim. Tolstoy ile o kadar orta noktam olduğunu hiç düşünmezdim. Gerçekten kitabın özellikle ilk yarısında üzerine düşündüğü ve tartıştığı konular bana o kadar tanıdık ki. Mesela ben mühendis olduğum için (olmadan önce de mühendis kafalı idim) hayatı ve dünyayı tamamen pozitif ilimlerle açıklamaya, natüralizme yakınım gibi düşünüyordum ancak Tolstoy'un bunu yıllar öncesinden hem de elinde edebiyat gibi bir nimet de varken benim gibi düşünebilmesi bana çok ilginç geldi. Sırf hayatını açıklayabilmek için bilim insanlarından dersler dinlemek konseptine muazzam saygı duydum.
Ayrıca, Dostoyevski gibi halkın ezilen kesimlerini çok daha iyi resmeden bir yazarın ve Tolstoy gibi daha kaymak tabakadan bir yazarın kitaplarını bir ondan bir ondan okumak acayip keyifli.
Neyse, demek o ki kitabı okuyun okutturun. Bu arada, inşallah ölmeden önce hidayet de nasip olmuştur Tolstoy ağabeye :)
