Mehmet Sabri Çırak
@mscirak
Rakamlarla zina etmeyecek, komşunun tavuğuna kışt demeyeceğiz.
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“…Sık sık hakkında düşüncelere daldığım bir hayvan var; denizanası. Bu Jelimsi kütlenin yayılıp nasıl tepsi gibi dümdüz olduğuna ve sonra suda ağır ağır bir alçalıp bir yükseldiğine hiç dikkat ettin mi? Öyle sakin ve sessizdir ki, insan üzerine basabileceğini sanır. Sonra avının yaklaştığını fark eder ve kendi etrafına kapanır, torba olur ve son hızla alçalır, daha ve daha derinlere ve bu hızla avını kapıp içine çeker -ama torbasının içine değil, zira bir torbası yoktur, kendi içine çeker; zira o kendi bir torbadır ve zaten başka da bir şey değildir. Kendini o derece kasabilir ki nasıl gevşeyip yayılabildiğini insanın aklı almaz.
Sende aşağı yukarı böylesin ve seni kıyaslayabilecek daha latif bir hayvan bulamadığım için beni bağışlamalısın, aynı şekilde, kendinin bir torbadan başka bir şey olmadığın düşüncesiyle gülümsemeden edemediğim için de.”
Celladıma Gülümserken Çektirdiğim Resmin Arkasındaki Satırlar
Gelin
bir pazarlık yapalım sizinle ey insanlar!
Bana kötü
bana terkettiğiniz düşünceleri verin
o vazgeçtiğiniz günler, eski yanlışlarınız
ah, ne aptalmışım dediğiniz zamanlar
onları verin, yakınmalarınızı
artık gülmeye değer bulmadığınız şakalar
ben aştım onları dediğiniz ne varsa
bunda üzülecek ne var dediğiniz neyse onlar
boşa çıkmış çabalar, bozuk niyetleriniz
içinizde kırık dökük, yoksul, yabansı
verin bana
verin taammüden işlediğiniz suçları da.
Bedelinde biliyorum size çek
yazmam yakışık almaz
bunca kaybolmuş talan
parayla ölçülür mü ya?
Bakın ben, bir çok tuhaf
marifetimin yanısıra
ilginç ödeme yolları bulabilen biriyim
üstüme yoktur ödeme hususunda
sözün gelişi
üyesi olduğunuz dernek toplantısında
bir söyleve ne dersiniz?
Bir söylev: Büyük İnsanlık İdeali hakkında!
Yahut adınıza bir çekiliş düzenleyebilirim
kazanana vertigolar, nostaljiler
karasevdalar çıkar.
Gerd Schneider- Kafka’nın BebeğiHikaye
Hiç evlenmemiş ve çocuğu olmayan Franz Kafka, Berlin'de bir parkta yürürken, çok sevdiği oyuncak bebeğini kaybettiği için ağlayan küçük bir kız çocuğuyla tanışır.
Kafka, çocukla birlikte bebeği uzun süre arar ve başarısız olur.
Ertesi gün onunla, bebeğini aramak için yeniden buluşmak istediğini söyler.
Fakat yine bebeği bulamazlar.
Kafka, kıza bebek tarafından yazılmış bir mektup verir.
Mektupta "Lütfen ağlama, dünyayı görmek için bir geziye çıktım. Sana maceralarım hakkında yazacağım" diyordu.
Böylece, Kafka'nın yaşamının sonuna kadar devam edecek bir hikâye başlar.
Kafka, küçük kızla her buluşmasında bebeğin maceralarının yazılmış olduğu mektupları okur ve akabinde çocuğun çok mutlu olduğunu görür.
Kafka, Berlin'e dönmeden önce oyuncak dükkanına uğrar ve bir tane bebek satın alır. Daha sonra kız çocuğu ile buluşmaya gider.
Bebeği çocuğa uzatır.
"Ama hiç bebeğime benzemiyor," der kız.
Kafka, bebeğin yazdığı bir başka mektubu çocuğa verir.
Mektupta:
"Seyahatlerim beni değiştirdi." yazmaktadır.
Küçük kız yeni bebeği kucaklar ve onunla mutlu bir şekilde evine gider.
Bir yıl sonra Kafka ölür.
Yıllar sonra, bir yetişkin olan kız, bebeğin içinde bir mektup bulur.
Mektupta şöyle yazmaktadır: