Zira biz de, mahkemeler gibi, insanları çok kere adam yerine koyarız. Sanırız ki düşünürsek düşüncemizi takdir edecekler, söylersek sözümüzü anlayacaklar, bilirsek ilmimize inanacaklar, doğru hareket edersek lehimize şehadet edeceklerdir. Aldanırız! Hemen daima bunun aksi sabit olur hayatımızın her anında. Yapayalnız kalırız, çağırırız ve kimse imdadımıza gelmez. Muhitimiz bize karşı her an kör, sağır ve şuursuzdur.