hatırla, kendini hatırlat, o büyük haklılığı denize giden
hatırla, karada ve denizde onardığın her yeri
hatırla, karada büyük taşları üstüste kodun, hatırla
yürüttün canalıcı denizlerde cesur gemileri
"... senin hüznün bir yazgıdır, bir eski zamandır
büyüksün artık büyük dirimine beni inandır
Yaklaş, yanıma yaklaş ruhumun sevgilisi, bak ateş sönecek birazdan ve küllere boğulacak...
Sık beni kollarında, lamba söndü, karanlığa gömüldü...
İşte yılların şarabı ağırlaştırıyor gözlerimizi...
Uykuyla sürmelenmiş mahur gözlerle bak bana...
Uyku beni sarmadan önce sar beni...
Bak kar kapladı her yeri senin öpücüğün dışında...
Ah! Sevdiceğim, uyku denizi ne kadar da derin! Ah! Sabah ne kadar da uzak... bu dünyada!