Münevver Tuğba Karataş
@muniskl
Onun hakkında son bir hüküm vermekten korkuyor ve bunda isabetli olamayacağımı seziyordum. Kafamdan yalnız bir arzu geçiyordu: Ne pahasına olursa olsun, ona yakın bulunmak ondan ayrılmamak... Öte tarafının bana lüzumu yoktu... Hiçbir insandan bana verdiğinden fazla bir şey istemeye alışmamıştım... Buna rağmen içimde garip bir durgunluk vardı...
İnsanların size davranış tarzından hoşlanmıyorsanız, tercih edebileceğiniz iki yol vardır. Ya hiç düşünmeden karşılık verirsiniz ve aklınızın bir parçası onlarda kalır, ya da bir saniye durup olayları onların açısından gözden geçirirsiniz ve aklınız huzur içinde kalır.
Sayfa 25
