"Nasıl bazıları esrar tiryakisi olursa, bu kadın da melankoli tiryakisi olmuş sanki. Şimdi bu işin nasıl olduğunu anlayabiliyor musunuz? Mutsuzluğu ona mutluluk veriyor. Fedakar bir kurban olmak istiyor o, Smithson. Senin benim gibilerin kendini geri çekeceği durumlarda o öne atılıyor. Büyülenmiş anlayacağın. Gerçekten karanlık. Çok karanlık."
Bunlar çok ağır şartlardı ve Roma'nın memnun olması gerekirdi. Ancak öyle korkak milletler vardır ki, düşmanlarını fethetmeye cesaret edemezler; emin olmak ve yok etmek zorundadırlar. Konsül Cato gibi adamlarda ihtişam ve fazilet bulan Romalı nesillerin, ülkelerini zalim bir müttefik ve korkak bir muzaffer haline getirmeleri kaçınılmazdı.
...Bu türden korkunç zalimlikler günümüzde de yapılmaktadır kuşkusuz, ama kanuni olarak ve tek bir muhalif ses çıkmaksızın değil. Seneca zamanına kadar (M.Ö. birinci yy.) bu işe açıkça itiraz edildiğine dair bir kanıt yoktur. İnsan bilinci o zamanlar bu günkünden daha zayıftı...
...Hristiyanlıktaki İsa ruhu bu zalimce gösterilerin ve köleliğin Roma devletindeki en büyük muhalifi oldu ve Hristiyanlık yayılırken bu iki kötülük azalarak yok oldu.