“Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım...”
Buyursunlar... Bizim için savaş düğündür;
Din Arab’ın, hukuk sizin, harp Türklüğündür.
-Kim o Olric?
-Kapıcı, efendimiz.
-Ne istiyor Olric?
-Çöp var mı diye soruyor efendimiz.
-Bi'tap bedenimden ala çöp mü olur Olric? Söyle taşıyabiliyorsa beni alsın Olric.
-Olur mu efendimiz,çileyle yoğrulmuş ömrün ederi bu olamaz efendimiz.
-Ya ne Olric. Bunca şeyden sonra göğsümüze nişan takacak değiller ya.
-Ama efendimiz…
-Kapat kapıyı Olric üşüyorum.
Eğer siz, Neşet Ertaş ile Mozart'ın aynı müzikal dehaya sahip olduğunu görmezseniz, blues ile bozlağın aynı acı olduğunu bilmezseniz, varlığınızı bir kambur gibi sırtınızda taşır durursunuz.
