Unutmak yaşamanın yarısıdır. Yaş alırken unutur, yaşlanırken hatırlamaya çalışırız......muğlak bir karanlıkla yüzleştigimizde terk ettiği her şeyi içinde bir yerde taşıyan yüzsüz, bedensiz, kupkuru bir çekirdekten farkımız kalmaz.
Olmuşların ağırlığıyla olabileceklerin heyecanından ibaret bir POSAYIZDIR artık.