Mütemadiyen Okur
@mutemadiyenokur1
39 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
İnsanlara bir eşyaya bakar gibi bakıyordu.
Olayları, zihnin aydınlık zemininde berrak bir biçimde görürüz ama o olayların; duyguların, düşüncelerin, anıların sularıyla beslenerek zihnin karanlık bölümlerinde nasıl tohumlara dönüştüğünü,oradan neler çıkacağını tahmin edemeyiz.
Hiçbir şey yapmadan oturan insanların aslında devasa yükler taşıdığından şüphelenirdim. Zor olan zihninde dönen binlerce fikre rağmen hiçliği koruyabilmekti çünkü. Herkes bağırırken onların seslerini dahi bastıracak kadar susmak gibi.
Akıyor su uz saydamlıklar katında,
Dirimi deliyor,zamanını ılımın...
Bu deniz,bu gök...
Bize çok,zor yine buluşmak!
Belki ayrılmak istemediğin bir yerde bıraktığın nesne, oraya bağlı kalmanın bir yoludur.Dönmeyi ummanın bir yolu.
