Kübra
@mutenahi0
Sabahın hayrı şer, şerri hayır gecenin
Sabahı görüyorsak geldi ayın eceli.
103 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
En sevdiğim yazarı buldum..Hayat
12 Kasım 1999-Düzce
Bu tarihin çoğu insanın kalbinde burukluk bıraktığını biliyoruz. 99 depreminin Marmara'da olduğu da hafızalarımızdadır. Bu kitabı okuduktan sonra depremin saatini de unutamayacağımı düşünüyorum.
Bir deprem var ki şehitlik mertebesine ulaşan bir aileyi ibret olarak bırakıyor. Bir ailede bir evlat var ki hayatıyla nice insanın yüreğine dokunuyor. Bir öğretmen var ki o evlatla nice insana unutulmaması gereken gerçekleri ulaştırıyor.
Kitapta Düzceli Mehmet abinin 2 farklı hayatı altın (aslında değerini ifade etmek için eksik bile kalır) tepside sunuluyor: İslamiyet'ten önce ve İslamiyet'ten sonra. Kâinattaki her şey zıttıyla bilinir, der Bediüzzaman Hazretleri. Bu kitap da 2 zıt hayatın tek kulda birleşmesiyle hakikati en anlamlı şekilde anlatıyor.
"Bir kere daha anlaşılıyordu ki, Allah'ı bulan her şeyi buluyor ve ebedî huzura eriyordu. O'nu kaybeden ise, daha cehenneme gitmeden, cehennemi kafasında ve gönlünde yaşıyordu."
Reklam
İncelemeye elzem bir eserin enfes cümleleriyle giriş yapmak istiyorum:
"Simyacı'yı okumak, herkes daha uykudayken şafak vakti uyanıp güneşin doğuşunu izlemeye benziyor." Bu sözle başlamama sebep, kitabın sonlarında ortaya çıkan gizemden dolayıdır. En çok etkileyen 2olaydan biri bu gizemdir, diger gizemli kısmı da deftere yazmayı düşünüyorum.
Delikanlı, bir çobanın hiçbir zaman hayalini kuramayacağı yaşama sahip olabileceğinin belirgin örneğidir. Evren'in Ruh'unun varlığını sorgulamaktan öte doğaya hassas yaklaşırsam baktığım her şeyin anlam kazanacağının farkındayım. Doğayı izlemek, anlamak, konuşmak bir insana yaşamının ne kadar değerli olduğunu gösterecektir. Her şey bir tek ve aynı şeydendir. Çünkü her şeyin gerçek mahiyeti eninde sonunda tek bir şeye çıkıyor. İnsan belli bir eğitim seviyesine sahip olmaksızın Allah'ın verdiği yeteneklerle maddeden manevi boyutun en güzel haline çıkabilir.
Okurken yorulmadım desem kendime haksızlık etmiş olurum. Ruhumun doğmayacağını bile bile doyması için kitabın içine akarak, yaşayarak okumak yorucuydu. Kurşunun altına dönüşmesi nasıl bir süreç istiyorsa bu kitabın da az sayfasıyla insana sağlam izler bırakması için gerekli bir durumdur bence.
Paulo Coelho'nun Simyacı'yı yazmasının mahiyetinde Mevlana'nın eserinin bulunması esbabıyla yine onun sözüyle noktayı koymak isterim.
"Nasibi olan alır karıncadan bile ders, nasibi olmayana kâinat kitap olup açılsa ters."
Okurken pamuk gibi olduğum tek kitaptı. Sürekli okuyup hayatıma bir an önce geçirebilmeyi diledim. 4günde bu kitap sayesinde küçük ama önemli gelişmeler kaydettim bakış açıma. Özellikle ruhun daraldığı vakitte okunduğunda her şeyi bir anda unutturmayı sağlayacak bir kitap. Zekeriya Efiloğlu ne yaşadı bilmiyorum ancak yaşamamış olsaydı insan tabiatını, çıkmaz gibi görünen düşünce ve duyguların çözüm noktalarını bu kadar iyi yazabilir miydi; kendileri daha iyi bilecektir. 10 üzerinden 8 buçuk vereceğim motivasyon kaynağı bir kitaptı.
Gayet sade bir dille yazılmış kişisel gelişim ve hikaye karışımı içeriğe sahipti. Bazı cümleleri bilhassa insanı düşündürmeye itiyordu. Gerçekten hayatımızda var olan şeyleri başında, ortasında, sonunda bulabileceğimiz bir kitap. Yalnız kitap şu fikrimi değiştirmedi; renksiz, sade ve uzun bir hayatın içinde ayrıntılardaki mucizelerle mutlu olunabilir. Tabiki ne kadar değil, nasıl yaşadığımız daha mühim bir konudur.
