A.Karadağ
@mutlulukmknts_
Hayatın küçük anlarında saklı duyguları ve farkındalıkları kelimelere döker. Onun için yazmak, bazen bir düşünceyi paylaşmak bazen de bir kalbe sessizce dokunmaktır.
Bu tip insanlardan uzak durunDuygu ve Düşünce
Kendi zihnindeki karanlığı herkese ait sanan insanlar vardır.
İçlerinde taşıdıkları çarpık düşünceler yüzünden, karşısındakini de kendileri gibi görürler.
Bu yüzden niyet okumaya meyillidirler; güven değil şüphe üretirler.
En tehlikeli yanları ise, kendi kirli bakış açılarını “gerçek” zannetmeleridir. A.ka
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Birbirinizin hayatına incelikle dokunun; eğer bunu yapamıyorsanız bile, en azından aynı duyguda yan yana olduğunuzu hissettirin.
Çünkü bir insana iyi gelmek, her zaman sorun çözmek ya da sürekli yanında olmak anlamına gelmez. Bazen sadece varlığını bilmek, insanın içini sakinleştirmeye yeter.
İletişimin pek çok yolu vardır; zaman gelir kelimeler konuşur, zaman gelir suskunluk anlatır. Ama kalpten kurulan bağ, mesafelerin ulaşamadığı yerlere bile ulaşır.
Gerçek yakınlık, aynı ortamda bulunmakla değil; birbirinin ruhuna temas edebilmekle oluşur. A.ka🫂
Bedenin huzuru, ruhunla kalbinin aynı yönde yürümeyi öğrenmesiyle başlar.
Çünkü insan, beynine tekrar tekrar ne söylüyorsa bir süre sonra ona dönüşür.
Akıl şaka ile gerçeği ayırmaz; sürekli hangi düşünceyi beslersen onu büyütür.
Korkuyu titreştirirsen kaygı dolar içine, umudu büyütürsen ruhun ferahlar.
Unutma; düşünce sadece zihinde kalmaz, zamanla kalbine iner, ruhuna yerleşir ve karakterine dönüşür. A.ka
SUSMANIN İKİNCİ YÜZÜŞiir
Şimdi bütün anmalar bir susmanın içinde..
Şimdi bütün susmalar bir odanın içinde..
Anlatmaya bir sözcük, bir bakış arıyorlar,
Önce sakladıkları, bir adamın içinde.
YazıyorAlıntı
Kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenmiş bir insanı, bir dönem sizin sözlerinizi ve desteğinizi tarttı diye hep size bağlı kalacak sanmayın. İnsan değişir, şartlar değişir, roller değişir… ama karakter yerinden kıpırdamaz.
Ne kadar sahnelenirse sahnelensin, her rol en sonunda kendi gerçeğine döner. Ve unutmayın; kimse, aslında olmadığı bir hikâyenin içinde sonsuza kadar kalmaz. A.ka