Anlatmak istedim. Anlatmasam, anladığımı da unuturdum.
Nazan Bekiroğlu alıntılarına sıkça rastlamam üzerine seçmiştim bu kitabı pişmanmıyım asla mutlumuyum çokça,
Hazreti adem’in oluşu şeytanın başkaldırışı hazreti Havva eşine eşlikçi olması ve son söz Habilin ve kabilin Başlangıçları yani kısaca ilk insan ilk isyan ilk inanç ve daha fazlası
Arkadaşlar yazarın kalemi üslubu derin bir nehirin üstünde sakince boğulmadan terddüdsüz bir kabullenişle yüzmeye benziyor şiir desen değil edebiyat değil değilde değil bulamıyorum kelimesi mecburen şiir deyip açıklayacağım
Yazarın üslubu sürekli aynı olunca okumakta zorlandım ittire ittire ilerledim bellirli kesimlerde
Onun dışında sürükleyiciydi yer yer düşündürücüydü severek okudum<3
Bende şu düşünceyi de oluşturdu bu saatten sonra
Şeytanın ben haklıydım dememesi için sıkı sıkı sarılacağım Allah’ın dinine inşallah
Güzeldi güzel olmasına dünya ya,bu güzelliğin içine bu fenalık nasıl sindirilmişti? Hayır!Dünya cennet değildi.aksine düpedüz cehennemdi.
Bildi ki kötülüğün sebebi yok sadece bahanesi var ve şeytan kötülüğün sebebi değil bahanesiydi.
Alıntılar:
Unutma. Harfe dönüşen kelâm yok olmaz. Sen unutsan ben unutsam, gökler unutmaz.
Karganın her gaga vuruşunda toprağın ağzı biraz daha açılınca kabil işareti okudu, bu açlığın, içine ne konsa üzerini kapatacağını,
Yutacağını her ayıbı saklayacağını anladı aklıyla övünürdü her zaman o kadar güvendiği aklının bu kadarını bile kesmediğini fark ettiğinde bildi ki akıl da o kadar güvenilir şey değilmiş onun da sınırları varmış ve insan bazen karga dedikleri bir kuş kadar olamazmış.yazgıya kafa tutan insan bu kadar mı ufacıkmış?
Oğulcuğum,dedi adem, kaderimde yaşarım , deyip durma. Suçu kaderin üzerine atma. Bütün sahte dilekleri gerçek bir dua gibi üzerine alma.Günahkâr ayakların adımlarını ima yoluyla ahir ümmetlerin suçuna suç katma1000Kitap
Nazan Bekiroğlu alıntılarına sıkça rastlamam üzerine seçmiştim bu kitabı pişmanmıyım asla mutlumuyum çokça,
Hazreti adem’in oluşu şeytanın başkaldırışı hazreti Havva eşine eşlikçi olması ve son söz Habilin ve kabilin Başlangıçları yani kısaca ilk insan ilk isyan ilk inanç ve daha fazlası
Arkadaşlar yazarın kalemi üslubu derin bir nehirin üstünde sakince boğulmadan terddüdsüz bir kabullenişle yüzmeye benziyor şiir desen değil edebiyat değil değilde değil bulamıyorum kelimesi mecburen şiir deyip açıklayacağım
Yazarın üslubu sürekli aynı olunca okumakta zorlandım ittire ittire ilerledim bellirli kesimlerde
Onun dışında sürükleyiciydi yer yer düşündürücüydü severek okudum<3
Bende şu düşünceyi de oluşturdu bu saatten sonra
Şeytanın ben haklıydım dememesi için sıkı sıkı sarılacağım Allah’ın dinine inşallah
Güzeldi güzel olmasına dünya ya,bu güzelliğin içine bu fenalık nasıl sindirilmişti? Hayır!Dünya cennet değildi.aksine düpedüz cehennemdi.
Bildi ki kötülüğün sebebi yok sadece bahanesi var ve şeytan kötülüğün sebebi değil bahanesiydi.
Alıntılar:
Unutma. Harfe dönüşen kelâm yok olmaz. Sen unutsan ben unutsam, gökler unutmaz.
Karganın her gaga vuruşunda toprağın ağzı biraz daha açılınca kabil işareti okudu, bu açlığın, içine ne konsa üzerini kapatacağını,
Yutacağını her ayıbı saklayacağını anladı aklıyla övünürdü her zaman o kadar güvendiği aklının bu kadarını bile kesmediğini fark ettiğinde bildi ki akıl da o kadar güvenilir şey değilmiş onun da sınırları varmış ve insan bazen karga dedikleri bir kuş kadar olamazmış.yazgıya kafa tutan insan bu kadar mı ufacıkmış?
Oğulcuğum,dedi adem, kaderimde yaşarım , deyip durma. Suçu kaderin üzerine atma. Bütün sahte dilekleri gerçek bir dua gibi üzerine alma.Günahkâr ayakların adımlarını ima yoluyla ahir ümmetlerin suçuna suç katmaİnsan Nedir?Edebiyat
Hadi başlayalım
Sâdi Şirazî 'ye sormuşlar:
- İnsan nedir ?
“Yek katre-i hûnest, sâd hezârân endîşe” demiş…
-Bir damla kan ve bin bir endişe...
Bütün kadim öğretiler aynı emirle başlar. “Kendini Bil” Nosce Te Ipsum’u koca koca harflerle tapınağın kapısına yazılması boşuna olmasa gerek. “İlim ilim bilmektir,!ilim kendini bilmektir” diyen bizim Yunus’un bize vermek istediği bir mesaj olmalı..
İnsan, yani eşref-i mahlukat… yani yaratılanların en şereflisi. Bir alem ki kendi içinde alem.
Her şey bir sözle başladı…Ol dedi ve oldu. Tabiatta her şey amacına uygun hareket ederken amacını bulma tasarrufu insana verildi. Hem de öyle ön hazırlık olmadan “çıkarın kağıtları yazılı yapacağım” diyen bir hoca misali. Bir “ol” la başladı yolculuğu insanın. Öyle belli ki burada misafir olduğu; doğduğu anda bakımı sağlanmazsa mutlak ölecek tek canlı. İki ayak üzerinde durması bir, sene anlamlı cümle kurması bile iki sene alıyor….
Onu hayatta tutan ise “bilinç”. Peki neden oluşuyor bu bilinç. Deneylerden deneyimlerden, yaşanmış tecrübe edilmişliklerden…
Daha çocuk yaşta başlıyor kodlamalara; bu iyi bu kötü, bu tatlı bu acı diye diye kendine bir “ben” inşa ediyor. Kim bu ben ya da ben olduğumu düşündüğüm şey…? Benim geçmişim yaşadıklarım travmalarım acılarım hüzünlerim mutluluklarım sevinçlerim ve ille de alışkanlıklarım… bir bakıma başıma gelen her olayın benim açımdan yorumu. Olay anda oldu bitti, yorumunu attık hafızaya beyin bedava değil mi nede olsa….sonrası mı? Sonrası varsın hayat gelsin bildiği gibi nasıl olsa yorumlarımdan oluşan bir “benim” var artık..
Buraya kadar her şey güzelde mevzu kendimi bilmekten çıktı. Hep aynı olaylar geldi başıma. 7 sinde neysem 70 şinde de o oldum. Hep terkedildim. Hep aldatıldım. Hep hakkım yendi. O hoca bana taktı. Zaten kadınlar
Reklam
bir serüvenin daha sonuna geldim...
yani ben size ne söyleye bilirim ki? o kadar harikaydı ki...
benim için çok duygusaldı, ağlamadan duramadım. Her sayfasında, her bölümünde gözyaşlarına boğuldum. Ciddi ciddi onlara veda etdim. Onların hikayesini okuyup bitirdim, çok duygusal bir okunma oldu. Çok güzeldi ya size olumsuz bir şey söyleyemem ki, çok çok güzeldi.
şuan enkazdan farksızım, çok etkilendim büyük bir boşluktayım. Kitapla ilgili pek bir şey söyleyemeyeceğim çünki büyük spoilerler var, okunması gerekiyor. Sadece kısa bir şey yazarak bitirmek istiyorum.
Serini bitirdim. Mutlumuyum? Evet, mutluyum çünki sonuna kadar savaştılar, mutlu olmayı her biri hakkediyor. Üzgünmüyüm? Evet, üzgünüm, çünki onlara çok bağlanmışdım veda etmek kalbimi kırdı. Onlara bu kadar bağlanacağımı hiç düşünmezdim, her birini bu kadar seveceğimi düşünmüyordum. Keşke onlara bu kadar çok bağlanmasaydım ve veda etmekde bu kadar zor olmasaydı.
söyleyecek başka bir şeyim yok, aslında var ama buraya yazsamda hissetdiklerimi anlatamayacağım. Evreni, karakterleri, konusuyla harika bir epik fantastik. Hepinize öneririm, okuyun, okutturun.
Kitabı şimdi bitirdim tek kelimeyle kitap mükemmel şuan içimde birazcık üzüntü var kitap bitti diye ama yine de sedef için mutluyum sadece sedef için değil tüm yarasalar için mutluyum çünkü sonunda hepsi çok mutlu oldular hepsi ilk başta acı çektiler ama sonu güzel bitti ne kadar yazsam şuan içimdeki duyguyu anlatamam size mutlumuyum mutsuzmuyum bilmiyorum ama bir daha böyle bir hikaye bulamayacağım için mutsuzum evet söyleyeceklerim bu kadardı bu kitabı hiç untmayacam sedef ve alaz hep kalbimde kalacaklar.
Kendime Yeni Bir Ben Lazım1000Kitap
Kaybetmenin üst üste geldiği acıyı bir dönem hepimiz yaşamışızdır. Herşey o kadar üst üste gelirki güzel birşey olacak dediğimiz anda en acımasız tokadı yemişizdir muhakkak. Bu hayatın bizi sınama şekli belkide. N. Sullivan bu kitapta ters köşe olmuş bir kadın karakter . Ama cesareti tüm tabularını Ve planlarını yıkmış Ve kendini tahmin etmediği bi düzene adamış durumda. Bana göre eser akıcıydı. Zevkle okudum . N. Sullivan’ın aldığı her kararda kendimi hissettim belki bende olduğum düzende başarılı deiğilimdir farklı bi heyecan yaşamalıyım diye düşündüm. İçtenliği hissettim. Kendime gerçekten yeni bir ben lazım diye geçirdim aklımdan okudukça. Bazen bırakamadım elimden kitabı ️Onun gözünden Max’ la tanıştım . Onun düşünceleriyle benm gerçekten istediğim ne , olduğum durumda mutlumuyum yoksa aslında içten içe istediğim farklı bi gelecekmi dedim .