yaren
@mutluyaren
Hayat , hayatı yiyerek, yok ederek payidar oluyor. Biz yaşamak için diğer hayatları öldürüp yiyerek, onları hazmederek kendimizi kaybediyoruz.
Sayfa 50
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Meğer çaresizliklerin en korkuncu , çaresizlikleri olduğu gibi kabullenmekmiş.
Bütün yolların çıkar yol olmadığını öğrenmekmiş. Sevmek unuttuğumuz bir şarkıdır şimdi ve inanmak bir uzak hatıra oldu.
Bu korkunç ağırlıkları kim koydu başıma
Bu marşandiz denizleri nereye gidiyor ?
Ben bir katran deniziyim artık
Dalgalarım iri kayaları döver durur
Bütün yaratıklar derinliklerimde kapkara
Ne bir seven var beni
Ne bir arayan bulunur
Benim de bir insan tarafım vardı
Bakma böyle kötü olduğuma
Benim de dileklerim vardı
Benim de bir beklediğim vardı yaşamaktan
Yeter artık vurma yüzüme çirkinliğimi
Her gün bir kadın ağlar benim yüzümde
Büyük dertler içinde benim ellerim
Anlamıyor musun?
Sen sevildiğin için güzelsin bu kadar
Ben sevilmediğimden böyle çirkinim