Şimdi ben yalnızım. İstanbul yalnız. Konyaaltı yalnız. Sevgi, yoksul. Öfke, aptal. Merhamet, kimsesiz. Şimdi hepimiz, elimizde bir ölü dünya, koşa koşa bütün iyilikleri unutmaya çalışıyoruz.”
Uyurken büsbütün belirginleşen, ince bir nehir gibi akan hüzün ama sen ille de ben güçlüyüm demek istersin - ben ağlamam - yenilmem - ne yaparlarsa yapsınlar bozulmam - bir kayalıksın sen - gelen senin omzuna yaslansın ağlasın sen ağlamazsın ağla be ağla mutsuzsun biliyorum - saklanma