merdümgiriz
@mutmain_vera
3 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Şimdi ben yalnızım. İstanbul yalnız. Konyaaltı yalnız. Sevgi, yoksul. Öfke, aptal. Merhamet, kimsesiz. Şimdi hepimiz, elimizde bir ölü dünya, koşa koşa bütün iyilikleri unutmaya çalışıyoruz.”
Reklam
Uyurken büsbütün belirginleşen, ince bir nehir gibi akan hüzün ama sen ille de ben güçlüyüm demek istersin - ben ağlamam - yenilmem - ne yaparlarsa yapsınlar bozulmam - bir kayalıksın sen - gelen senin omzuna yaslansın ağlasın sen ağlamazsın ağla be ağla mutsuzsun biliyorum - saklanma
Oysa benim için seninle olan bağım dünyayla olan bağımdı. Tek cümlen, tüm varlığımı değersiz kılmaya yetti.
Çünkü kurduğunuz bağlar kaçmak için değil, ulaşmak için oluyor. Gerçek sevginin ne olduğunu yavaş yavaş kavrıyor ve insanın sadece sevgi dolu bir ilişkide anlamı hissedebileceğini idrak etmeye başlıyorsunuz. Gördügü ve görüldüğü bir ilişki kuramayan bir insan gerçek anlamda yaşıyor sayılmaz ve o yüzden bir sandalyeden ya da masadan, hiçbir farki yoktur bana sorarsanız.
aşka gelince anlıyoruz ki diğer tarafı memnun etmek için çalıştığımızda sevilmiyor, sadece birilerinin hayatını kolaylaştırıyoruz.
Reklam