Bir Hayat İnşası: Kur’an-ı Kerim’in Kalbine Yolculuk
Kur’an, sadece bir "kitap" değil; insanın kainattaki garipliğini gideren, ona kim olduğunu, nereden gelip nereye gittiğini hatırlatan ezelî bir hitaptır.
Kapağını açtığınız an, aslında kendi iç dünyanızın kapılarını aralarsınız.
114 sure, 114 ayrı kapı; her biri farklı bir yaraya merhem, her biri farklı bir karanlığa ışıktır.
1. Varlığın ve İradenin İnşası (Temel Sureler)
Bu bölüm, insanın karakterini ve hayata bakışını şekillendiren sarsılmaz bir temel atar:
Fâtiha: Hayata "Hamd" ile başlamanın adıdır. Eksikliğini fark edip, en Yüce Kapı’dan yardım isteme asaletidir.
Bakara: Hayatın bir "mücadele" olduğunu anlatır. Sabır ve namazla direnmenin, ilahi takdire güvenmenin sükunetini aşılar.
Âl-i İmrân: "Gevşemeyin, üzülmeyin" der. İnancın en büyük güç olduğunu, toplumsal birliğin rahmetini fısıldar.
Nisâ: Adaletin, özellikle zayıfların ve emanetlerin (yetimler, kadınlar) hukukunu korumanın kutsallığını öğretir.
Mâide: Ahde vefanın, sözünde durmanın ve helal dairesinde yaşamanın zarafetidir.
En’âm: Kainattaki her zerrede Allah’ın izini sürmeyi, tevhidin o muazzam mantığını zihne nakşeder.
2. Ruhun Fırtınalarına Liman (Teselli ve Hikmet Sureleri)
Hayatın iniş çıkışlarında, kalbin daraldığı anlarda bu sureler birer manevi nefes gibidir:
A’râf: İnsanın yaratılış serüvenini ve kibrin (İblis) insanı nasıl aşağı çektiğini anlatarak bir "uyanış" sağlar.
Enfâl: Gerçek zaferin sayıca üstünlükle değil, kalbi bir güven ve Allah’ın yardımıyla geldiğini müjdeler.
“ALLAH'ın ipine topluca sımsıkı sarılın; ayrılığa düşmeyin”Duygu ve Düşünce
Kur’an nasıl ki indirildiği geceyi en hayırlı gece indirildiği ayı en mukaddes ay yapıyor ise muhattap aldığı insanıda kendisi ile diyalog kurduğu sürece kısa ve değersiz olan dünya hayatının zorlukları ve meşakkatlerinde ve onu bekleyen ebedi ve daha değerli olan ahiret hayatının yol haritasını,dünyada Kur’anın satırlarıyla buluşturup onu
“Allah onları sever onlar Allah’ı sever
Allah onlardan razı onlar Allah’tan razı oldular ayetlerine muhattap kılıp onu muttakiler muhlisler ve Rahmanın has kulları seviyesine getireceğini müjdeler.
Eser sorular karşısında cevap arayan insana taşıyacağı sorumluluğu bu işin sadece taşımakla değil tanımak ve devamında getireceği mesuliyeti hatırlatıp “marifet, tasdik,amel ve ikrar” dairesinde marifeti akıl ile tasdiği kalp ile ameli beden ile ve ikrarın dil ile olucağını, sade(ce) “Amentü”diyen insan için iman ettim ve kenara çekildime karşı insanı vahyin insanı olmak için
benden Ötesine benden ziyade ile olacağını neticelendiriyor.
Esere dair bir kaç not almıştım;
*Hayatını vahyin nefesinde buluştur.
*Vahiy ben okuyorum sen dinle dememiş sen oku demiş.
*Muhatabı Kuran olan insanın tesellisi Rıza-ı ilahidir.
*Allah Kur’anla insana kendi ile konuşma imkanı vermiştir.
*Kur’anın hükmü asra hitap eder.
Hükümlerin nuzûl sebepleri sadece müsebbibi bağlamaz.
*Kur’an mübindir.
* Hitap Araba değil tüm insanlığadır.
*Akıl sizi vahye ulaştırırken, kalp vahyin ilettiklerini anlar.
*Kur’anın tefsiri peygamberimizin hayatıdır.
*Kur’anın alameti uyandırılmaktır.
*Dünya hayatında ünsiyet kurduğun Kur’an,
ahiret hayatının bahtına sebebiyet verir.
….
Denilecek yazılacak okunacak çok şey var…
aslında denilecek ve yazılacak olan yazılmış okuyacak olan azalmış.okunması gerekli olana abdestsiz dokunulmaz diye hürmet edilip en yüksek raflara
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mîde etrafında şekillenen hayatlar, zulümde sınır tanımaz. Ne Hakk'ın buyruğuna, ne de mazlumun çağrısına kulak verir. Yer, içer, eğlenir, dünyâyı zevk-ü sefâdan ibaret görür. Ölüm, Ahiret, Hesap, Mizan keyiflerini kaçırır. Bu yüzden hesâbı çağrıştıran kelimelere karşı nefretleri vardır.
Orucu midenle olduğu gibi kalbinle de tut! Bir an gözün harama kayarsa bir ömür ızdırab duy!
Emirde de, nehiyde de o derece samimidir ki, bu yolda canını vermekten imtina etmez. “Eğer bu nefis Allah’a isyan edecekse, bu bedene bu ruhu taşımak haramdır.” der, Hakk’a kurban olur.
“Ey gençler topluluğu! İçinizden kim evlenmeye güç yetiriyorsa evlensin. Çünkü gözü haramdan en iyi koruyan, ırzı da en iyi muhafaza eden budur. Kim de evlenmeye güç yetiremezse oruç tutsun. Zira oruç onun için bir korunmadır.”
Selef-i Sâlihîn namazda darılmaz, yorulmaz, "Bitse de dışarı çıksak..." demezdi. Bilakis, "Rabbimizin Kelâmı'na, O'nun âyetlerine muhatap oluyoruz" diye sevinirdi.
Kur’ân-ı Kerîm’i okumak ibadettir. Eğer bu ibadeti edâ ederken daralıyor, yoruluyorsak, kendimize “Bu hâl nicedir?” diye sormalıyız.Bir tarafta Kur’ân okurken uykuları kaçanlar, sabahlara kadar gözlerine uyku girmeyenler; diğer tarafta ise Kur’ân-ı Kerîm’i eline alınca esnemeye başlayan modern çağın insanları...
Ne kadar cazip teklifler alsa da "Faizli işlemlere devam ederseniz, Allah'a ﷻ ve Rasûlü'ne ﷺ karşı savaş açtığınızı bilin." 105 âyetini okur, sarsılır, "Seninle savaşmaktan sana sığınırım yâ Rabbi!" der.
"Medine'ye yerleşmesinden vefatına kadar geçen zaman içerisinde Peygamber'in ailesi üç gün peş peşe buğday ekmeğiyle karnını doyuramadı.”¹⁰⁹ Yani Hz. Âişe (r.anha) "Hicaz'a adalet dağıtan, fukarayı doyuran Peygamber'in böyle bir evi vardı." diyor.
Çünkü onlar Allah Rasûlü'ne (sav) nostalji olsun diye değil,
O kitap (Kur'an); onda asla şüphe yoktur
. O, müttakîler (sakınanlar ve arınmak isteyenler) için bir yol göstericidir...................................................
(Bakara,2)
Özetle...
Muttakiler; hayatın her anını "Allah beni görüyor" bilinciyle yaşayan, dünyevi menfaatler için ilkelerinden vazgeçmeyen, vakar sahibi insanlardır.
"Muttaki", kelime kökeni olarak "takva"dan gelir; sakınan, korunan, kendine siper edinen demektir. İslami literatürde ise; Allah’ın sevgisini kaybetmekten korkan, O’nun koyduğu sınırlara titizlikle uyan kişidir.
Allah’ın Dostları ve Tağutlar·176 syf.·Din
10/10
2025 25. kitabı
İmam, kitapta Allah’ın dostları ile şeytanın dostlarının farkını sahih hadislerle ve ayetlerle çok güzel anlatıyor. En çok üzerinde durduğu konu ise bidattir. Gerek imamın zamanında, gerek öncesinde, gerekse şu an günümüzde olan bidatleri görüyoruz kitapta. Allah’ın dostlarında bulunan vasıflardan kitaptan alıntı:
Allah’ın dostları iki tabakadır:
Mukarreb sâbıklar (Allah’a yakın olan öncüler) ve ashab-ı yemin muktesidler (kitapları sağlarından verilen orta yolcular). Allah onları aziz kitabında Vakıa Suresi’nin başında ve sonunda, İnsan ve Mutaffifin surelerinde ve Fatır Suresi’nde birçok yerde zikretmiştir.
Alıntı:
“Rabbinizden bir bağışlanmaya ve genişliği gökler ve yer kadar olan cennete koşun. (O,) muttakiler için hazırlanmıştır. O (muttakiler) ki; bir kötülük yaptıklarında yahut (günah işleyerek) kendilerine zulmettiklerinde Allah’ı anar ve günahları için bağışlanma dilerler. Allah’tan başka kim günahları bağışlayabilir? Ve bile bile yaptıkları (yanlışta) ısrar etmezler. Bunların mükâfatı, Rablerinden bir bağışlanma ve içinde ebedî kalacakları, altından ırmaklar akan cennetlerdir. (Allah’ın rızasını elde etmek için) çalışanların mükâfatı ne de güzeldir.”
Ve bunlar gibi ayetlerle Allah’ın dostlarının kimler olduğunu ayetlerle ve sahih hadislerle anlatıyor. Aynı şekilde şeytanın dostları üzerinde de duruyor.
Kitaptan alıntı:
“Allah, iman edenlerin dostudur. Onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır. Kâfirlerin dostları ise tağuttur. Onları aydınlıktan karanlığa çıkarır. Onlar o ateşte ebedi olarak kalan cehennemliklerdir.” (Bakara Suresi 257. Ayet)
İmam tağutun üzerinde çok durmuş; bilindiği üzere tağutun çeşitleri vardır. En başta gelen ise putlardır. Putlar (ma‘bûd olarak kabul edilen varlıklar) tağut çeşitlerinin başında gelir. (Ağaçtan, taştan vb.) Bir diğeri