eğreti bir aileydi bizimki, evet, aile değil yamalı bohça, hiçbir şeyin konuşulmadığı ama herkesin gözü önünde sessiz dramların yaşandığı bir aile,araya kimse girmeden.
momo herkesi, her şeyi dinlerdi. böcekleri, otları, yağmuru, hatta ağaçlar arasında dolaşan rüzgârı bile... her biri ona kendi dilince bir şeyler anlatırdı.