Seda
@myraphim
Yabancısı olduğum dünyada kendime uygun bir başkasını inşa etmeye çalışıyorum
Uçaklara fısıldayan ruh sondajcısı
7 kütüphaneci puanı
263 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Pierce, Kan Şekerimi Yükselten Adam
Üçlemeyi resmi olarak tamamlamış durumdayım ve ellerim titriyor. Gerek heyecandan gerek adrenalin ve harika bir seriyi geride bırakmış olmaktan...
Sabah Yıldızı seriyi tam tadında ve hak ettiği bir şekilde sonlandıran bir kitaptı. Spoiler olmadan kitabı anlatmak maalesef mümkün değil. Seriye olan saygım ve bir kucak dolusu sevgimden dolayı spoi vermeyi de uygun bulmuyorum.
Altın Oğul'un sonunda ne kadar yerimde duramıyorsam, Sabah Yıldızı'na başlarken de öylesine sabırsız bir tutum içerisindeydim. Pierce beyefendi kitaplarının arasına olay boşlukları ve aylar koyan biri değil. Seriden anlaşılacağı üzere diğer kitabın bittiği yerden olayları başlatıyor ve okuyucusunu bir dolu olay sürüncemesinin arasında bırakmıyor.
O nedenle Pierce beye şapka çıkarıyoruz.
Sabah Yıldızı benim için çok duygusal bir kitaptı. Herkesi, her yönüyle görür gibi oldum ve rezil sahneler sonrası kendime dayanak olacak bir şeyler aradım. Kalbim kırıldı, sevinçle haykırdım, ağlıyor gibi oldum, sinirlendim, ağır küfürler ettim ve daha nice şey yaşadım evimde, zavallı koltuğumun üzerine tünemişken.
Pierce beyefendi tam dayaklık ve alnı öpülmelik biri. Kitap "İŞTE BU BE! İŞTE BU!" şeklinde gecenin bir yarılarında haykırmama neden olan sahnelerle dolu olduğu kadar "Ee... Tamam o zaman, biz kalkalım," ve "HASSS.....!" gibi çıkışlarıma da ev sahipliği yaptı. Hele ki sonlara doğru oldukça ağır küfürlerimi duyan komşularım hala beni nasıl şikayet etmedi anlamıyorum. Belki de benden öyle şeyler çıkacağını düşünmüyorlardı.
Karakterler benim arkadaşlarım, düşmanlar benim kanlılarım gibi oldu. Bazen kitabı kapatıp ihanetler karşısında "Bunu bana nasıl yapabilirsin, şeref yoksunu solucan?" diye mırıldanıyordum. Buraya kadar anlamadıysanız da şimdi anlamışsınızdır ki ben sesli bir okuyucuyum. Yani kaliteli
Bir adamın adını unutursan seni bağışlardı. Ama hatırlarsan, seni sonsuza dek savunurdu.
"Neyi koruyabildim mi?"
"O işte." Kasıklarımı işaret etti. "Yoksa...bilirsin...onu da mı orantıladılar?"
"Gerçekten bilmek istiyor musun?"
"Yani... kişisel nedenlerle değil. Ama bahse para yatırdım."
"Eh." Ciddiyetle öne eğildim. Vanno ve yakındaki yaralı arkadaşları da aynı şeyi yaptı. "Gerçekten bilmek istiyorsan anana sormalısın."