Son zamanlarda oxuduğum ən təsirli kitab idi deyə bilərəm. Başlamazdan əvvəl təsirlənəcəyimi bilirdim, amma bu qədərini mən də gözləmirdim. Əsərdə qınadığım, əsəb olduğum məqamlarda oldu, ağlamadığım hissələr isə (əsasən də sonda) demək olar olmadı. Qınamaq da demək olmaz, sadəcə bir qadının bu qədər çarəsiz, birini dəli-divanə olacaq qədər sevməsini həddən artıq hesab etdim. Hələ ki, sevdiyi insan onu heç yadında saxlama zəhmətinə belə girmirsə, onun sevgisindən bixəbərdisə..Lakin sevgisini illərlə qoruyub saxlaması, əsla bir dəfə də olsun sevdiği adamı günahlandırmaması çox təsirli idi. Son dəqiqələr yazdığı bu məktublarda, hisslərini ilk və son dəfə ifadə edərkən belə sevdiyi insana qarşı minnət duyurdu. Onun illər əvvəl hər hansı bir hərəkətindəki qüsuru yazarkən, dəfələrlə üzr istəyirdi. Onu haqsız hesab etmirdi, edə bilmirdi. Amma olan sadəcə ona, uşaqlığına, saf duyğularına və atasından xəbərsiz olan uşağına oldu. Ən təsirləndiyim məqamlardan biri budur. Uşaq anasıyla birgə atasının ad gününü hər il hər hansı bir bayram imiş kimi keçirdir. Amma həmin günün atasının ad günü olduğundan belə xəbərsizdi…Və əsərin sonuna gəlsək..onu deyə bilərəm ki, qədri bilinməyən hər şey bir gün yox olmağa məhkumdu. Qadının sevdiyi adam hər il ad günündə ona göndərilən güllərin kim tərəfindən göndərildiyini belə araşdırmağa tənəzzül etmir. Hətta məktubları bitirənə qədər, hər ad günündə gələn, mavi vazasında olan o güllərin bu səfərki yoxluğundan belə xəbərsizdi.
Kitab 50 səhifə və axıcı olmasına rəğmən, təsiri böyük idi. Əsəri oxuyarkən mənə mini klassika kimi gəlmədi, bəlkə də, təsirindəndi bilmirəm. Odur ki, əsəri asanlıqla bir gündə bitirmək olar, lakin bağışladığı təəssürat olduqca qalıcıdı.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,9bin okunma
“Xoşbəxtliyi nə uzatmaq nə qısaltmaq olar. Xoşbəxtsən vəssalam.Hətta ölümdə xoşbəxtliyə əngəl deyil, o sadəcə oyunun qaydalarına daxil olan bir təsadüfdür.” Cümlə kitabın məğzini o qədər dərindən ifadə edir ki, sadəcə heyranlıqla baxıram. Kitab insanı o qədər düşünməyə vadar edir ki. Xoşbəxtlik nədir? Xoşbəxtliyin nə olduğundan xəbərdarıqmı yada həqiqətən dərk edirikmi? Azadlıq, təklik, qayğısızlıq, istədiyin şəkildə yaşamaq bunlar bizi xoşbəxtliyə çıxararmı? Ölümdə xoşbəxtliyin bir parçasıdırmı? Və bunun kimi yüzlərlə sual və bunlara cavabları Albert Camusun perpektivindən, Patris Mersonun qəribə həyatı vasitəsilə aldığımız möhtəşəm kitab…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kötü bir kitap değildi ama biraz abartılmış bence. Köklü bir erkek lisesindeki bir grup öğrencinin ve onları etkileyen idealist, farklı bir öğretmenin hikâyesi anlatılmış. Sonu acıklı bitiyor.
İpucu
Neil'in, babası oyuncu olmasına izin vermediği için intihar etmesi çok üzücüydü. Çocukları istemedikleri mesleklere zorlamamak lazım.
Kapitalizmin və ölkədəki monopoliyanın ucbatından bərbad bir pdf oxudum. Türk dilində bildiklərim də yadımdan çıxdı. Mənasız şəxsi inkişaf kitablarını çap etdirmək əvəzində normal romanları tərcümə edib keyfiyyətli şəkildə çap etsələr pula tüpürüb ala bilərik. Belə lazımsız pdf'ə də məruz qalmarıq. Nəysə şikayətimdən keçim kitaba.
Ursula xanımın qələminə tanış deyildim. Gender-critical Rowling bacıya ara vermək və Ursuladan nəyi necə kopyaladığını öyrənmək üçün başladım. Davam edəcəm(keyfiyyətli pdf tapsam). Daha çox müqayisə edəcəm rəyimdə. Rowlingin əsərlərinin fəlsəfəsi daha az və səthi idi. Macəra və axıcılıq isə kitaba kilidlənmək üçün kifayət edirdi. Ursulada isə biraz fərqlidir. Mütləq şər və ya xeyir yoxdur əsərində. Sehrbazlıq məktəbi, sehrlər demək olar eyni işlənib. Rowling bacı burdan ilham aldığını etiraf etməlidi. Ən azından George Martin qədər olmalısan bacişka ^-^
Nəysə, Yerdəniz Sehrbazı kitabında mütləq şər və xeyir əvəzinə insanın öz daxili, kini, kibri və eqosunun nələr yarada biləcəyi göstərilir. Ged'ə qıcıq oldum. Özünü sübut etsin deyə əməlli zibilə salıb. Əslində o kölgə bir canavar deyil elə Gedin daxili dünyası idi. Gizli nifrəti(ya da açıq)
Həqiqi adlar fəlsəfəsini də sevdim. Nəyinsə gerçək adını bilməklə ona sahib olmurdular, mahiyyətini anlamaq kifayət edirdi. Bu arada Ursulanın dünyasını daha çox sevdim axıcı olmasa da. Qaranlıq və dərin idi. Poetik dili isə sıradan macəra romanından fərqləndirirdi . Sehrin güc və qürur mənbəyi yox, tarazlığı qorumaq üçün bir vasitə olduğu göstərilirdi. Bir şeyi yaxşısı ilə pisi ilə qəbul etmək lazımdır. Həmçinin insanları da)
Biraz felsefe, biraz psikoloji biraz da maneviyat
Puan vermedi
Şu
dünya da “insan” olmak zor, kadın da olsan erkek de olsan bir şekilde zorbalanır; fiziksel ya da psikolojik şiddete maruz kalabiliyorsun. Fizyolojik olarak kadın bedeni daha güçsüz olduğundan belki de en çok bedenen zarar görüyor; zihinsel, ruhsal hasarı da katınca işlerin boyutu çok daha vahim bir hale gelebiliyor.
Eğitimli ya da cahil de olsan, varlıklı ya da fakir de olsan her iki taraf için de çok da farklı olmayabiliyor . Ruhsal olarak tam bir ehliyete sahip değilsen en önemli vasıf olan “insan” olamıyorsun! Kendi eksikliğinin cezasını kendinden güçsüze kesiyorsan bir hiçsin aslında!
Lütfen biri Azra’nın elinden tutmuş olsun; o içi boş “baba” sıfatına yakışmayan beden diye dolaştırdığı kabuğu kalkınca içinden sadece cerahat akan “şey” biri de onu itmiş olsun.
öncelikle bu evreni çok seviyorum. evrenin havası, işlenişi çok güzel. birinci kişi ağzından, akıcı bir yazım diliyle anlatılıyor her şey. kitabın başında sürekli bir belirsizlik içinde olup oradan oraya savruluyoruz, bu bir noktadan sonra okurken sıktı. yine de ilerlemeye devam edince -300lü sayfalarda- olaylar ilerlemeye başladı ve kitap akıcı bir hâle geldi. su lorduna üzüldüm çoğu zaman, onun yalnızlığını hissetmek kötü hissettirdi. son 100 sayfasında yaşanan olaylar ise beni çok heyecanlandırdı. bu tarz kitaplarda güç savaşlarının olmasını seviyorum.
