Suleymanova Nazrin
@n3zrn
Khazar University
Azərbaycan
7 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Axı daha ayrı-ayrılıqda yaşayan bədənlərimizdən savayı bizi bir-birimizə heç nə bağlamır, heç nə bizə bir-birimizi xatırlatmırdı. Mari ölmüş olsaydı da, bunu çox sakit qarşılayardım. Bu mənə çox təbii göründü, zira, çox yaxşı bilirəm ki, ölən kimi məni də unudacaqlar. Mənimlə hesablarını bitirəcəklər. Hətta deyə bilmərəm ki, bu fikir mənə əzab verir.
Reklam
Az önce seni özlediğimi fark ettim…
Biliyorum bunu sana defalarca söylemişliğim var,
ama bu defa çok daha başka özlemekteyim…
Fotoğrafını izledim biraz, orada gülümsüyorsun, gözlerin ışıl ışıl.. Sanki canlanıp sarılacak gibisin boynuma.
‘Ben hiç gider miyim deli?’ der gibi bakıyorsun.
Ağladım, ağladım…
Az önce seni aramak istedim.
Bunu yapıp yapmamam gerektiğini sorguladım.
Birçok korkum oldu. Telefonunu değiştirmiş olabilirdin ve ulaşamayabilirdim sana.
Ya da meşgul çalabilirdi.
En kötüsü de tanımadığım bir adam çıkabilirdi telefona…
Bunun beni nasıl incitebileceğini düşündüm. Kahroldum sonra.
Ağladım, ağladım…
Dünyadaki hiçbir şey senin sesindeki huzuru vermiyor…
Başka hiçbir şey ruhuma iyi gelmiyor.
Bir kız çocuğunun büyümesi ne zaman biter acaba? İlk âdet gördüğünde mi, 18 yaşını doldurunca mı, evlenince mi, saçına ilk ak düşünce mi?
Bence hiçbiri değil. Bir kız çocuğu büyümez, kaç yaşına gelirse gelsin asla büyümüş gibi hissetmez kendini.
Reklam