Nagehan
@nagehank_
Şu anda okuduğu kitap
Gurur ve Önyargı, insanı büyüleyen bir klasik..
Yıllar önce bir gün ansızın keşfettiğim film olan Pride and Prejudice, her yıl yılbaşında izleme gereksinimi duyup kendimce aşkı özümsediğim ve kitabını okumaya geç kalmış olmakla hüzünlendiğim bir başyapıt kendisi.
Kitaba gelecek olursak; romanımız kısa bölümlerden oluşuyor ve okuyucusunu sıkmadan müthiş bir anlatımla hikaye akıyor. Romanda 1800'lerin İngiltere'sinde orta ve soylu kesimlerin yaşam tarzları betimleniyor. Kitap Elizabeth ile Mr Darcy arasındaki çatışma ve aşktan bahsediyor. Son derece kibirli ve gurur sahibi bir adam olan Mr Darcy'nin elinde olmadan kapılıp gittiği Elizabeth'e olan aşkı ile birlikte nasıl dize geldiğini anlatıyor.
Kitap; aşkı anlattığı kadar arka planda sistem ve dönem eleştirisini, toplumun kadına biçtiği rolü işleyen, aynı zamanda dönemin yaşam tarzına, insan ilişkilerine ve toplumun geleneklerine ışık tutan bir kült eser olarak karşımıza çıkıyor.
Bir önemli ayrıntı ise Elizabeth ile Yazarımız arasındaki müthiş benzerlik. Elizabeth ilk başta önyargı ve gururla başlayan bir ilişkinin içerisine girmişse de umduğu aşkı buluyor. Fakat Jane ise yoğun duygular beslediği ve hayatının aşkı olan çok değerli Tom Lefroy ile hiçbir zaman bir araya gelemiyor. Elizabeth ile Mr Darcy arasında aşk kazansa da Jane ve Tom arasında ne yazık ki aşk değil, toplumda yer edinmiş maddiyat ve sınıf ilişkileri kazanıyor. Tüm bunlar göz önünde bulundurulduğunda, hikayenin Austen'ın yaşamak istediği mutlu son ile bittiğini düşünmek yanlış olmaz. Zira Jane Austen Tom Lefroy'dan, Mr Darcy adında bir karakter yaratarak onu ve aşkını ölümsüzleştirmeyi başarıyor.
Dipnot: Film birçok yerde 2 saat 6 dakika olarak gösterime girmişse de aslında 2 saat 8 dakika sürüyor ve o son 2 dakika filmde geçen en değerli sahnelerden
Reklam
Hayatın her dönemine uyarlanabilen distopik bir roman olma özelliği taşıyor 1984. Geçmişin içerisinde bugünün ve geleceğin izlerini taşıdığını gözler önüne seriyor. Orwell bu kitabı 1948 yılında kaleme alıyor ve 1984 yılı dünyasına adeta bir öngörü getiriyor. Her ne kadar kitabında 1984 yılından bahsediyor olsa da okuyucu istemsiz bir şekilde bugünle kıyaslayıp bağdaştırıyor romanı.
Alegorik politik bir roman olması nedeniyle basıldığı günden bu yana güncelliğini yitirmemiş ve bana kalırsa yitirmesi de mümkün görünmüyor. Roman, kahramanımız Winston tarafından birinci ağızdan anlatılıyor ve bireyselliğin ve insan haklarının tamamen yok edildiği, düşünmenin suç, özgürlüğün kölelik olduğu, zihnin kontrol altında tutulduğu, insanın adeta bir ot gibi yaşayıp makine gibi topluluklara dönüştürüldüğü bir kabus senaryosunu gerçekten müthiş bir akıcılıkla biz okuyuculara aktarıyor.
Ütopik diye anımsa da son derece gerçekçi kesitlere yön vermiş olan bu kitap bizleri de yaşadığımız dönem ve toplum içerisinde düşünmeye davet ediyor.
Gerek okuyucuya verdiği hissiyat, gerek gerçek hayattan taşıdığı izler ile hayatımda okuduğum en etkileyici kitaplardan bir tanesi Jane Eyre.
Kitap Kraliçe Victoria dönemini konu alıyor. Tanıtım bülteninde de bahsedildiği gibi erkek egemen toplumlarındaki kadının konumunun onlara biçilen rolle yetinilmeden kadının kendi hak ve özgürlüklerini koruduğu ve bir şekilde kendi üstünlüğünü kurduğu bir çerçeve çiziyor bizlere.
Çok küçük yaşlarda ailesini kaybeden Jane'imizi dayısı yanına alıyor ve dayısının da kaybettikten sonra kahramanımızın çileli hayatı başlamış bulunuyor. Evde istenmeyen Jane belli bir yaşa gelmesinin ardından yatılı okula veriliyor ve orada eğitimini tamamlayıp Mürebbiye olarak bir konakta işe başlıyor. Konağın sahibine duyduğu aşk ile beraber hayat mücadelesi burada da devam ediyor.
Yalnızlıkla başlayan bu hayat yolunda kendi özsaygısını yitirmeyen, güçlü, başarılı, kendini korumayı ve yüceltmeyi başarabilen bir kadın olmanın öyküsü anlatılıyor bizlere.
Yazarımız Bronte, kitabında karakterlerdeki dış görünüşün(güzellik, çirkinlik algısının) çok önemli olmadığını, aslolanın duygu ve düşünceler ile karakterli, güçlü bir duruş olduğunu çok güzel bir üslup ile okuyucusuna sunuyor.
Beni çokça etkileyen ve sorgulatan bir kitapla karşınızdayım. Jack London’ın baş yapıtlarından biri diye değerlendirildiğini okuyorum çoğu yerde. Hayatından kesitler taşıdığı için de yarı otobiyografik roman özelliği taşıyor Martin Eden.
Konusuna gelecek olursak; kahramanımız 20li yaşlarında kendi sınıfında (böyle nitelendirmek hoşuma gitmese de konu içeriğini anlamak için bu önemli) mutlu ve huzurlu bir yaşamı olan bir genç profili çiziyor. Geçimini seferlere çıkıp gemilerde çalışarak kazanan Martin Eden’ın küçük dünyasının içine Ruth isimli bir kadın karakterin girmesi ile bütün hayatı değişiyor. Ruth kendi sınıfının üstünde, burjuvazi dediğimiz kesimde yer alan ve kendisinden 4 yaş kadar büyük bir üniversite öğrencisidir. Onunla tanışıp, gördüğü andan itibaren ona aşık olan Martin Eden’ın dönüşümü bu noktada başlıyor ve kıza layık olduğunu en önce kendisine kanıtlayabilmek amacıyla çalışmalara girişiyor. Kitaplara ve saygın insanlara olan merakı da işin içine girince Martin Eden aşkı uğruna eğitimi ve kültür bilgisi yetersiz bir gemi işçisiyken başarılı ve refah sahibi bir yazara dönüşümünü gözler önüne seriyor. Kahramanımız hedefine ulaşmak adına büyük acılar çekip kayıplar veriyor. Dilediği başarıya ulaştığında ise hayat mücadele hırsını, heyecanını ve en büyük motivasyonunu yitirmiş bir şekilde içler acısı bir sona doğru sürükleniyor.
Kitap ilk başta göz korkutucu görünse de kullanılan dil o kadar akıcı ve tasvirler o kadar iyi betimlenmiş ki bir solukta okuyup bitiriveriyorsunuz. Kitap ile tanıştığınıza mutlu olacak ve bitirdiğinizde kitaptan ayrıldığınız için hüzünleneceğinizi garanti ediyorum. İnsanlara tavsiye etmekten bıkmayacağım kitaplar arasına girdiği için kendi adıma çok mutluyum. Şans vermenizi istiyor ve bu konuda ısrar ediyorum.
Anayurt Oteli, sıkça duyduğum ve merak ettiğim, okurken çokça kasvet ve karanlıkta kalmış hissetmeme sebep olan bir kitap.
Ailesinden kalma oteli işleten ve sıradan, tek düze, dışlanmış ve yalnız bir insan olan Zebercet'in sancılarını anlatan bu kitapta sürekli olarak kahramanımızın geçmişine, çocukluğuna gidip şuan bulunduğu duruma sebep olan yaralarını ve acılarını okuyoruz çoğunlukla.
Zebercet'in monoton süren hayatı bir gün bir kadının otele gelmesi ile değişir fakat kadın otelden ayrıldıktan sonra geri dönmez ve kahramanımızın yalnızlıktan kurtulma umudu suya düşer.
Ben esasen boğucu ve kasvetli bulsam da bir kısım okuyucunun çok sevdiği ve dönüm noktam dediği bir kitap olmasından anlaşılıyor ki Yusuf Atılgan çözümü ve yorumu okura bırakarak her okurun farklı hissetmesine olanak tanımış.
Reklam