Bahri

Bahri
@nasreddin
"Artık yaşayacak bir şey kalmadı Sulhi Bey. Bundan sonraki günleriniz hatırlamakla geçecek."
yakınlık duyduğum insan bana uzaklık hissediyor, çiğ tadımdan kaçacak yer arıyordu.
Sayfa 83
Alıntı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
kederine ortaktım ama keder tam nerede bilmiyordum.
Sayfa 77
Alıntı
şimdi uzandığımda eskiye, sarı ve solgun günler görüyorum. hep bir sonbahar ve ayva sarısı sanki kulağımın arkasında duruyor. çocukken insan ne kadar üzüleceğini bilmiyor. elde toprak kokusu, ağızda dibi emilmiş bir hanımeli, bu sanki bir zaman değil de sadece bir pozmuş gibi geçiveriyor. ve sanki insan hangi pozu kendine yakıştırmışsa o poz hayatın duruşu diyorlar ya işte ondan oluyor. yoksa duruş nasıl olsun, kaçılan zaman o poz o duruş nerde, güçsüz ve sinameki hallerde, kendin dediğin yok da kendin diye gösterdiğin bir şey var.
Sayfa 53
Alıntı
hölderlin, hangi taş ezdi seni tadın böyle güzelleşmiş?
Sayfa 43
Alıntı
seni sıkıcı ve manasız bulduğunu hissedip biraz daha ufaldın, sen gidince yemeğe gidecek bir taş seviyesi, bir boş laf, bir çiğ gülme ona çok iyi gelecek. kendini tekrar edince çalıştığına sevinilen bir makine gibi sevinecek. sadece tekrarlar için hep başka eller, gözler aranacak, bu geçen günkü ısıtıp getirmişler önümüze denmeyecek, başka fırının ekmeği başka lokantadakine "orijinal" diyecek.
Sayfa 37
Alıntı