Bahri
@nasreddin
"Artık yaşayacak bir şey kalmadı Sulhi Bey. Bundan sonraki günleriniz hatırlamakla geçecek."
52 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Tepeden yuvarlanan taşın yol alışı, öğle güneşi, sıcak, darlaşan ikindi, hayat bazen işte bir hışırtı, bir kuşun iç çekişi, uzaktan bir kanat sesi, acaba o çobanlar, bir zamanda dağdan dereden kayarak geçenler, yerde bir kiremit parçası, birinin yere düşmüş bir parça anısı, kimden kime bir hayal olarak kalacak. insan kendini kime ne olarak bırakacak?
Sayfa 27
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
dallarda saklı sesler, meşe yapraklarının büklümleri, bir yaprağın rüzgarda peşe takılıp takır takır gelmesi anlatacağı olmasından mı?
Sayfa 23
biri gitse biri biter denen ve gidene giden, bitene biten diye bakmak söylemek arkasından hatta, kuşlardan, kadınlardan, çobanlardan ve keçilerden biri olmak, dünyanın otlağındaki şeylerden biri olmak, denmemiş mi zaten insana da "tanrı'nın sürüsü" diye işte onlardan biri olmak, en sevdiğin koyunun da sadece onlardan birisi olması ve alınıvermesi zamanı gelince ve ne olursa "zamanı gelmiş," demek güzelce, bilgeliğin de buna sadelikle baş eğiş olması ve az ağlaması diğerlerinden, görmüş geçirmiş olmanın artık ağlayıp akıtacak şeyleri azalmış ve sertleşmiş olmak olması, derin değil de sert, bilen değil de artık sormayan, şaşırmayan ama susan, bilemeyeceği bilgisi ile terbiye edilmiş ve terbiyesinden artık yüzünü acıdan başka yerlere çeviren ve bakmayan, insan değil mi zaten olmakta olanın içine katılan ve bu katıldığı yerde ne ise o olan.
Sayfa 21
uzatmaya gerek yok - benim bütün gün kontrbas çalmamla, başka birinin sabahtan akşama dek içmesi aynı şeydir. amaç da amaçsızlık da aynıdır: uyuşmak, daldırmak, zamanın daha kolay geçmesi, daha hoş görebilmek ya da daha çok acı duymak - çenenin düşmesi; yanıt beklemeksizin saatlerce konuşmak...
Sayfa 82