Varolmak için daima başkalarına ihtiyaç duydum. Kişilik bölünmesinden rahatsızdım. Kendimi kendi içimde, artık tanımaz olduğum bir bende kaybolmuş buluyordum. Bedenim artık bana ait olmaktan çıkmış gibi oluyordu. Çok kısa sürüyordu, dehşet verici biçimde nahoş bir histi.
Sayfa 62
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayalgücümle bilinçli olarak kendi hayatımı ve başkalarının hayatını mahvedecektim.
Benden hayalgücüyle dinginlik arasında bir seçim yapmamı isteseler, zaman zaman hayalgücümü feda etme isteğim ağır basardı.
Ancak uzun sürmezdi.
Hayalgücüm benim şansımdı, hücremdeki daracık penceremdi,ışığımdı. Onu kaybetmek, kendimi kaybetmek olurdu.
Kendimi ömür boyu gerçekliğin içine kapatılmış bir halde bulmak, bundan hiç kaçamamak.
Artık en kötüsünü hayal edememek, onu yaşamaya mecbur olmak.
Artık hayal kuramamak demekti.
Sayfa 50