t
@naudae
All i want is the mess around ☆
⚢/22
1230 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·192 syf.·
2022 18. kitabı
Tüm seriye ayrı ayrı inceleme yazmayı yorucu bulduğum için bu incelemede tüm duygularımı ileteceğim.
Öncelikle bu tür var olmayan evrenlerin yaratılmasının çok uzun ve meşakatli bir iş olduğunu
Reklam
yalanlar ve gerçekler üzerineEdebiyat
Puan vermedi·288 syf.·
2021 46. kitabı
Dayatmaların, yalanların ve haksızlığın hüküm sürdüğü bir ülke en fazla ne kadar ayakta kalabilir? Ya da toplum bu şeylere ne kadar süre katlanabilir? Ickabog bizlere insanların huzur içinde yaşadığı
8/10
2020 42. kitabı
"Bu dünyada bir kız olmak yeterince zor, üstüne bir de dünyada teninde yaralar olan bir kız olmayı deneyin."
Kitabın başı, ortası ve sonu aslında çok net. Bazı yerlerde sıkılsam bile,
Spoiler içerir.1000Kitap
Puan vermedi·120 syf.·
2020 23. kitabı
İnsan zihni ne kadar oyun oynayabilir sahibine? Hayal gücümüz, duyduklarımız, gördükledimiz bilinçaltımıza nasıl yansır en fazla? Kurtuluş nerelerden gerçekleşir? Nasıl gerçekleşir? Boşlukta Uyanmak o kadar derin bir kitap ki incecik olmasına karşın, zihninize, benliğinize etkisi çok büyük.
Kitabın sonuna kadar bir delinin işkence gibi geçen günlerini okuyor sanıyorsunuz kendinizi. Son sayfanın son cümlesini okuduğunuz an, şaşıp etrafa bakıyorsunuz bir süre, balık gibi bakmanız ise yüksek bir ihtimal.
Kitabın her cümlesi hatta her kelimesi insan zihninin tabiri caizse ne kadar iğrenç yerlere gidebileceğini gösteriyor. Kurtuluş, bu kitapta temel. Mikail oradan çıkamazsa, ölür, ölürdü. Son cümleyi bitirdiğinizde görüyorsunuz her şeyi. Baştaki o deliliğin, aklı karışıklığın yerini netlik alıyor. Sona yumuşak bir geçiş yok bu kitapta. Kurtuluş çok keskin.
İnsan zihninin aslında karanlık bir evren olduğunu çok net anlatan yazar sayesinde, kendimi araba çarpmış gibi hissettim. Deli miyim bilmiyorum. Ama herkesin içinde yattığını öğrendim. Sonra kitap bana şöyle söyledi: "Normaller en deli olanlardır." henüz 7 yaşında duymamam gereken şeyler duydum, görmemem gereken şeyler gördüm. Saat üç buçukta hayatıma sesler girdi. Ama umuyorum ki kimseye olmaz bunlar. Kimsenin zihni bu şekilde, henüz küçük bir çocukken hem de, dolmamalı. Eğer kötü bir ruh hâlinde değilseniz kitabı okuyun. Kötüyse de okuyun, nasılsa hepsi bir oyundan ibaret. Merak etmeyin, geçecek.
Puan vermedi·368 syf.·
2020 22. kitabı
Ödünç aldığım bir kitabın incelemesiyle karşınızdayım. Söylemeyeceğine Söz Ver, insanın içinde acı hisler uyandıran, biraz da tüyleri diken diken eden ama özünde basmakalıp bir yazarın basmakalıp bir eseri niteliğinde.
Kitabın konusu, karakterleri çok hoş. Zorbalığa karşı sessiz kalan Patates Kız'ın, öz adıyla Del'in, öldürülmesi ve ruhunun kasabadan ayrılmayışı üzerine. Baş karakterimiz Katie, yasak aşk niteliğindeki arkadaşlığını dışlanma korkusuyla ki zaten dışlanıyor, kimseye anlatmıyor. Üstüne Del'e yapılan zorbalıklara sürü psikolojisi nedeniyle destek çıkıyor. Kalp kırıcı, empatiden yoksun değilseniz, inciniyorsunuz.
Sayfaları değiştirirken ve Tori adlı kızın ölümünden sonra, olay örgüsünü çıkarmak açıkçası pek zor değil. Kitap güzel ama bu tür kitaplara baktığımda olay örgüsü aynı düzeyde. Ancak çocukların ne kadar acımasız olabileceğini, her ruhun kötü niyetli olmadığının, dünya üzerinde her zaman birtakım şerefsizler olacağının geniş anlatımı olmuş.
Özet geçilecek olursa, kitabın konusu ve karakterlerinin güzel olmasının yanında, olay örgüsü, kimin ne yapacağı fazla ortada. Kitabın tek bir dönüm noktası var, onu da söylemiyorum tabii. Eğer romanın sonundaki kitap tanıtımlarını okursanız, yazarın tüm kitaplarının benzer olduğunu göreceksiniz, Sarah Jio misali, açıkçası ben artık bunu eksiklik olarak görüyorum. Okuma alışkanlığı gelişmemiş olanlara bu tür kitapları tavsiye etmiyorum. Daha çok aralarda çerez olarak okunması gereken bir kitap. Yine de okumak isteyenler için, bu türlere fazla bağlanmamalarını öneririm.
Reklam