yani şunu fark ettim: "kendimi hiç olduğum gibi, tam
anlamıyla kabul etmemişim. geçmişimi de kucaklamak
yerine ondan kurtulmak istemişim. bu yüzden onu bastırmışım ve şimdi geçmişteki ben ile şimdiki ben ne tam olarak bağ kurabiliyor ne de birbirinden kopabiliyor; arada bir yerde, boşlukta kalmış gibiler."
yani şöyle: eğer geçmişteki halimi kucaklamayacaksam,
o zaman onu tamamen gömmeli ve bugünkü halimle
yetinerek yaşamalıyım. ama bunu da yapamıyorum.
ve geçmişimden farklı, ondan daha güçlü olması gereken bugünkü halim, sonunda geçmişteki halimle yekpare oluyor. bu da bana şunu düşündürüyor: "ben hala aynı kişiyim. bu yalnızca bir kabuk."
Reklam
Sonuçta her daim hem kendim olmak hem de kendim olmamak istiyorum. Bu garip çelişkinin beni nereye götüreceğini bilmiyorum.
Bazı günler kendimi insan gibi hissediyorum, bazı günlerse daha çok bir sesmişim gibi geliyor. Dünyaya kendim olarak değil de eskiden kimdiysem onun yankısı olarak dokunuyorum.
"I want to die." she said once.
"Don't be silly," Natalie said and added, "we all want to die I suppose, from the minute that we're born."
Senin için kendi ailen kadar, kendi odan kadar, kendi geçmişin kadar tehlikeli bir şey yoktur.
