Genellikle yaratıcı hayatın yavaşlayarak durmasının nedeni, psişedeki bir şeyin bize değer vermemesi ve bu şeyi başımızdan atıp özgürlüğe koşmak yerine, onun ayaklarına kapanmamızdır.
Bir çok ana-baba, çocukları için yardım istediklerini söylerler -hatta sanırlardı- ancak bununla, örtük ya da açık bir biçimde, çocuklarının onları mahvetmek için hazırlanmış bir entrikanın parçası olduğunu belirtmiş olurlardı yalnızca. Bir çocuğun bağımsız olması, kimi ana-babaların kırılgan dengesi için çok büyük bir tehlikeydi.
"Nedenler, hepsini aynı anda, hatta oldukları biçimde göremeyeceğimiz kadar büyük olabilir, ama gene de kendi gerçeklerimizden, kendi nedenlerimizden söz edebiliriz."
"Üstelik benim düşmanım, ne nefret edebileceğim ne de bağışlayabileceğim bir insan"
"Kim bu insan?" diye sordu Deborah, bu düşman tek bir kişi olabilir mi acaba diye düşünürken.
"Annem" diye yanıtladı Carla.
Karşısında duran bu şaşkın görünümlü genç kıza, herkesin korkup çekindiği bu hastalığın aynı zamanda bir uyum sağlama biçimi olduğunu söyleme isteğini duydu. Bu gizli dünyalar -hepsi- diller, şifreler ve bağışlanma çabaları, kargaşa ve korkunun egemen olduğu bir dünyada, bir hayatta kalma aracıydı onun için.