Evi olmayanın evi dünyadır; hayatın bağlarını koparan insan hayatın kendine düşen payını alır; masum olan huzurludur. Tek dileğim dünyada günahtan uzak bir yaşam sürmek.
Bunlar böyle adamlardı işte evlat. Kitap ümmetiydi bunlar. Şimdi ben sana sorsam hangi kitapları bitirdin diye, sen şu kitabı, bir de şu kitabı, ha bir de şu kitabı diye sayarsın. Ama bu adamlara, ‘Eee üstat hangi kitapları bitirdin?’ diye sorduğunda adamlar dönüp;
‘Valla şu kütüphane bitti. Bağdatta iki kütüphane vardı. Biri bitti öbürünün yarısındayım’ diye cevap veriyorlardı.