Şiddetle başlayan hazlar şiddetle son bulurlar,
Ölümleri olur zaferleri,
Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi.
En tatlı bal bile tadıldıkça bıkkınlık verir,
Aynı tat isteği, iştahı köreltir.
Onun için ölçülü sev ki uzun sürsün sevgin,
Hedefe hızlı giden yavaş kadar geç varır.
Dönüp gelen kişi sizi tekrar aynı orman yangınlarına davet eder, kabul etmeye can atarsınız çünkü yanmaya çok alışmış olan teniniz aynı sıcağı ister. Arya’nın iyileşmesi kendi sıcaklık ayarını hissettiğinde başlamıştı.
Ne donarak ne yanarak…
Kendi olarak, sana gelen sana gereksinimi olmadan, seni isteyen sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen kendi olmasını, senin ile olmaya bağlayan
O, işte...