Sen küçükken, karpuzu her ikiye kestiğimde kokla bak dediğimi hatırlamıyor musun? Bazı karpuzlar bıçağı hafif.e dokundurunca yarılıyordu ve tatlı bir koku tüm eve yayılıyordu ya.
...keder ve acı kendisini abartılı şekillerde anlatırken mutluluk insanlar arasında arkasında yalnızca silik bir iz bırakarak renksiz, şekilsiz dolaşır.
...zaman içinde her şeyin rengi solmaya başlar. Bence bu çok büyük bir rahatlık.
Dünyadaki her şeyin sonsuza kadar aynı canlılıkta kaldığını düşünün, insanlar delirmeden edemezdi. İntikam alevleri durmaksızın yansaydı, bir canlı doğal sonuna ulaşmadan yıllarca yaşamaya devam etseydi, korku her an her dakika aynı şiddette sürseydi... Bunları düşünmek bile benim için kabustan farksız. Her şey kendine uygun bir zaman diliminde gerçekleşir.