Yazar:
Ch'oe Yun
Çevirmen:
Burcu Uluçay
Yorumlar ve İncelemeler
Böyle bir kitap neden çevri alır ki? Yazar birşey anlatmak istemiş ama ne doğru düzgün bir kurgu ne olay ne açıklık var. Bir kitapta beş on kitapta verebileceği farklı hayatlar anlatmış ama kimi neden niçin anlattığı belli değil. Bir kurgusu, olay örgüsü olmayan kafa karışıklığı anında yazılmış olan eser. Eser demek ne derece doğru bilmiyorum ama ben hiçbir şey anlamadım çünkü karmaşadan başka birşey yok. Ve kitapta akla yatkın bir son açık bırakma da yok.
En zor bitirdiğim kitap oldu. Hep bir yere varacak gibi devam ediyor ama asla varmıyor ve sanatsal anlatımla yazılmış gibi görünüyor ancak fazla sanatsal bir anlatım olmuş maalesef bende okurken hiçbir şey uyandırmadı. Birçok kişinin hayatından kesitler var ama neden var olduklarını anlamıyorsunuz çünkü olayın bütününe hiçbir katkısı olmayan kesitler bunlar. İsimler yerine takma isimlerin kullanılması da zaten ağır olan bir anlatımla birleştiğinde kitabı iyice anlaşılamaz yapıyor. Böyle olduğunu bilsem asla okumayacağım bir kitaptı açıkçası inat ettiğim için bitirdim ama bitirmek zulüm gibiydi.
Değerli okurlar;
Kitapla ilgili tek düşüncem neden bu kitabı okudum. Ödül alan bir yazar ama ne yazık ki nereye doğru gidecek diye düşünürken birden bire bitiveren, anlam veremediğim Jini’nin hayatı. Jini öldü mü ? Kayboldu mu?
Yeni kitaplara merhaba demeyi isterken ….
Manken -Choe YunEdebiyat ve Psikoloji
yükselen ekonomisine Parelel olarak edebiyatı da yükselen g.kore edebiyatından çıkmış bir eser manken. Bazı yorumlarda linç yemiş kitap ,kesinlikle hak etmiyor.bence sıradan olmayan çok güzel bir kitap. Konusu fakir ailesini -tam bir şans olacak- küçük yaşta güzelliği ile geçindiren , fakirlikten kurtaran jini'n özgürlüğüne olan yolculuğu, fakat bu yolculuk kadar basit değil aile üyeleri ,menejeri ve onun güzelliğine kapılmış hayranının ağzından monolog bir şekilde anlatılıyor. Bedenin ve ruhun ayrı şeyler olduğunu, bedensel güzelliği ilahlaşdıran bakış açısına bir eleştiri var . Yaratılmış bir şey gibi görünüyor beden ,onun sırtından geçinen onu kullanan onu kaybetmekten korkan aile üyeleri var. Herşeyin gelip geçici olduğunu ve herşeye zamanla alışıldığını anlatmak istiyor yazar.garip kasvetli bir yapısı var kitabın uzak doğulu yazarlarda son dönemlerde çok görülüyor karakterler korku filmi gibi hepsini konuştur muş yazar sadece jini yazar anlatıyor. Farklı bir konusu var farklı bir kitap ağır gelebilir fakat kesinlikle tavsiye ederim
‘Her şey böyle başladı. Başlangıcı değil, sonu buymuş gibi.’
.
Jini omuzlarındaki yükten değil boynundaki ellerden kaçıyor. Kendi sesini hatırlamak için. Çünkü en son ne zaman kendi iradesiyle konuştuğunu, düşündüğünü ve hissettiğini hatırlamıyor.
.
Çocuk yaşlardan itibaren reklamlarda oynatılan Jini’nin hikayesi olarak görülse de Manken, aslında çok daha fazlası. Annesinin sinmişliği, erkek ve kız kardeşlerinin çıkar savaşı, kendini ikinci anne yerine koyan kadının aslında bir kukla oynatıcısına dönüşmesi.. Mavi kapılı evin ardında yaşanan çok şey var. Ancak Jini artık konuşmuyor, o dans etmeyi seçti..
.
Choe Yun, karakterleri isimsiz bırakıyor ama onun yerine hepsinin bir lakabı var. Hem de denizden gelen lakaplar bunlar. Deniz kulağı, denizyıldızı, akrepbalığı, deniz yosunu, köpekbalığı.. Yazarın bu tercihi ise derinlik katıyor esere. Esere, Jini’yi gördükten sonra hayatı değişen adamın da eklenmesi ise daha da meraklandırıyor okuyucuyu.. Peki Jini ile o adam buluşacak mı sahiden?
.
Choe Yun, Güney Kore’nin sevilen yazarlarından. Bu eserinin çevrilmesi ise beni oldukça mutlu etti. Çeviride (İngilizce edisyonundan) Burcu Uluçay yer almakta ki çok akıcıydı. Korece ve İngilizce versiyonlarının yanında parlayan kapak tasarımında ise Cüneyt Çomoğlu’nu görüyoruz.
Hiç Tarzım DeğildiEdebiyat-Düşünce
"Unutmanın utanılacak bir şey olduğunu kim söylemiş ki? Unutmak kadar büyük bir keyif yok. Kayıp zamanı geri getirecek bir şey varsa eksik kalsın."
"Dünyada savaşa hiç bitmiyor ve sonu gelmiyor istekler dünyayı sardıkça insanlar basitleşiyor daha yoksullaşıyor ve nihayetinde yok oluyorlar."
Kitabı o kadar zor bitirdim ki anlatamam. Kore, Çin, Japon edebiyatı Uzak Doğu romanlarını ne zaman okusam, bir şans vermek istesem hep bir hüsranla sonuçlanıyor. Yine bunların içinde Japon edebiyatı biraz daha iyi diyebilirim. Edebi yönü ağır basan, ağdalı anlatımı seven benim için çok durağandı. Yine çok merak ederek başladım. Bir şans vereyim dedim. Ama yok Uzak Doğu tarafını tamamen kapattım artık 
Yaşamak aynı hüsrana uğramış, bu dümdüz anlatımın neyini okudu bu kadar insan demiştim. Ben "Sanat için sanat" görüşünü savunan yazarları olumayı daha çok seviyorum. Mesela Marcel Proust çok sanatsal, edebi bir anlatımı var . Adamın tarzına aşığım resmen. Nermin Yıldırım da keza öyle.
Konusu güzel ama kurgu oturmamıs bence . Manken, prangalarından kurtulmaya çalışan Jini'nin ailesinden, kocasından bütün bağlarını koparıp kaybolmak isteyen bir insanın hikayesi. Benim sevmediğim yönü, Jini kaybolmuş mu ölmüş mü belli değil. Kitapta hiç isim yok hep lakap kullanilmiş. O yüzden kimin kim olduğu belli değil. Arka kapak yazısı ne kadar cazip ise , içerik bana o kadar yavan geldi. Ya da şöyle diyebiliriz, Fransız Edebiyatı, dünya ve Türk klasikleri okumayı seven birisinin hiç tarzına uygun değildi.
Yaşamak aynı hüsrana uğramış, bu dümdüz anlatımın neyini okudu bu kadar insan demiştim. Ben "Sanat için sanat" görüşünü savunan yazarları olumayı daha çok seviyorum. Mesela Marcel Proust çok sanatsal, edebi bir anlatımı var . Adamın tarzına aşığım resmen. Nermin Yıldırım da keza öyle.
Konusu güzel ama kurgu oturmamıs bence . Manken, prangalarından kurtulmaya çalışan Jini'nin ailesinden, kocasından bütün bağlarını koparıp kaybolmak isteyen bir insanın hikayesi. Benim sevmediğim yönü, Jini kaybolmuş mu ölmüş mü belli değil. Kitapta hiç isim yok hep lakap kullanilmiş. O yüzden kimin kim olduğu belli değil. Arka kapak yazısı ne kadar cazip ise , içerik bana o kadar yavan geldi. Ya da şöyle diyebiliriz, Fransız Edebiyatı, dünya ve Türk klasikleri okumayı seven birisinin hiç tarzına uygun değildi.
Bu kitabı ben mi anlamadım yoksa yazar mı ne anlatmak istediğini bilememiş bilmiyorum şahsen. Ama okuduğum en düz kitaplardan biriydi almama değmezmiş.
Kendi kendimize yarattigimiz ya da cevremiz tarafindan yaratilarak ellerimize ayaklarimiza sıkı sıkıya takılmıs sözde mecburiyet prangalarindan kurtulusun uzerine yazilmis guzel bir hikaye.
Güney Kore üzerine yazılmış kitapları okumayı severim ama okurken çok da bölümler arasında bağlantı kuramadığım bir kitaptı. Yazarın konuyu işleyiş şeklini beğenmedim diyebilirim.
Umarım sizler okurken keyif alırsınız.
Beden, kadının yeri, bir meta olarak güzel kadının toplumdaki/ailedeki işlevi, tükenmişlik, kıskançlık… 250 sayfalık bir romanda bu kadar dolu, etkileyici bir kurgu okumak beni şaşırttı. Sonuna doğru masal vari bir şekilde bitirmek yerine , diğer bölümlerdeki gibi bir kurgu devam ettirilse idi, 10/10luk bir kitapla karşılacağıma emindim. Bir gün film ya da dizi uyarlaması olursa şaşırmayacağım
Reklam
Yazar Hakkında
Ch'oe YunYazar · 1 kitap
Choe, 1953'te Seul'de doğdu. Sogang Üniversitesi'nden doktora derecesini aldı, 1978'de mezun oldu ve Fransa'ya giderek Aix-en-Provence ve Marsilya'daki Provence Üniversitesi'nden 3ème Cycle de l' Université de Provence DEA'dan doktora derecesi aldı. Kısa öykü koleksiyonu There a Petal Silently Falls'un yayınlanmasıyla, nispeten geç bir yaşta, 40 yaşında edebi çıkışını yaptı. Ancak ilk çıkışından sonra Choe, hızla modern Güney Kore'nin en önemli yazarlarından biri olarak tanındı.
Choe, edebiyat çevirmeni meslektaşı Patrick Maurus ile evlidir.
Choe Yun'un yazıları, Gwangju Massacre (1980) ve Park Chung Hee'nin diktatörlüğü (1961–1979) gibi siyasi/tarihi olayların psikolojik etkisini kurgusal tekniklerle birleştiriyor.
Choe'nin eserleri çeşitlidir, ancak tipik olarak belirli siyasi bağlamlarda kurulmuştur. The Gray Snowman, 1980'lerin muhalif hareketinin kenarlarında genç bir kadın tarafından anlatılır ve Father’s Surveillance ve A Voiceless Window, Kore Savaşı ve ulusun parçalanmasıyla parçalanan ailelerin acısını gösterir. Ancak Choe, karakterlerinin daha geniş tarih ağında sıkışıp kalmış olsalar bile, merceğini karakterlerinin iç dünyalarına sıkıca sabitler. Karakterlerinin çarpık iç dünyasını takip eden Choe'nin anlatı tarzı genellikle gerçekçi değildir. Choe sık sık temalarından biri olarak hafızayı kullanır. There a Petal Silently Falls (1988), Grey Snowman (1991) ve Whisper, Whisper (1993) dahil olmak üzere birçok eseri, Gwangju Ayaklanması'nı çevreleyen olayların yarı otobiyografik tasvirler indir. The Last of Hanako (1994) adlı eseri Yi Sang Edebiyat Ödülü'nü kazandı .
Choe'nin eserleri genellikle II. Dünya Savaşı sonrası (ve özellikle Kore Savaşı sonrası) Kore'de oluşan psikolojik hasarı ele alır. Choe, modern Kore edebiyatında cinsiyet rollerinin etkisine odaklanan ilk romancılardan biri olarak dikkat çeker.
