On sekiz yaşındayım,
Efkâr çöktü omuzlarıma.
Ne babam sevdi beni,
Ne de sevdiğim çocuk.
Annemi kaybettim,
Geçmedi daha izi.
Kırık bir kalple yürürken
Umudu da bıraktım geride.
Altı yıl sevdim birini,
Gitti, benzerimi buldu.
Tam unutmuştum derken,
Döndü, düzenimi bozdu.
On sekiz yaşındayım sözde,
Yolun daha başında.
Ama kalbim yorgun artık,
Heveslerim çoktan ardımda.
Ne sevdiğim sevdi beni,
Ne âşık, ne dost sandığım.
Sanki bir yanım hâlâ
On iki yaşında kaldı.
Aile var etrafımda,
Ama bana uzak gibi.
Sevgi var diyorlar hâlâ,
Bense hissedemem artık gibi.