Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat’ın konusu ilgi çekici olsa da okuma deneyimimi en çok etkileyen unsur karakterlerin duygularını çok yoğun yaşamaları oldu. Kitapta yalnızca Talat ve Fitnat’ın ilişkisi değil, birbirine bağlı birkaç farklı ilişkinin de hikâyesi anlatılıyor. Ancak neredeyse tüm karakterlerin duygularını en uç noktalarda yaşaması, olayların sürekli yüksek bir duygusal gerilimle ilerlemesine neden olmuş.
Bu yoğunluk bir süre sonra beni hikâyenin içine çekmekten çok tedirgin bir şekilde okumaya itti. Yine de romanın ele aldığı konular ve dönemin toplumsal yapısını yansıtması açısından dikkat çekici olduğunu düşünüyorum. Özellikle Türk edebiyatının ilk yerli romanı olarak kabul edilmesi, eseri edebî tarih açısından önemli kılıyor.
Şermin Yaşar’ın okuduğum her kitabında ( hem yetişkin hem çocuk kitaplarında) inanılmaz bir tad var. Bir an hikayenin içinde buluyorsunuz kendinizi, devam etsin istiyorsunuz. Neden bu kadar kısa diye yazara sitem ediyorsunuz. Sürükleyici, masal tadında bir öykü. Çocukların yanı sıra yetişkinlerin de keyifle okuyacağı bir kitap. Masumiyetin, yaramazlıkların ve çocukluğun o tadını hissedeceğiniz satırlarla örülü…
Reklam
Derleme bir eser, birden fazla kişi kaynak olarak kullanılmış. İsim olarak neden biri tercih edilmiş bilemedim. Her bir kaynak da farklı şeyler söylüyor, birbirlerini çürütecek bilgiler vermişler. Türkler hakkında demiş ama Slav ve Rusları da dahil etmişler, orası biraz karışık olmuş. Mevcut bilgilerimizle çelişen ifadeler de var. Verilen bilgilerin gerçekliği fazlasıyla tartışılır bir kitap olmuş. Karşılaştırmak için elimizin altında olabilecek bir kitap, bu açıdan okunabilir.
Kitabın konusu heba olmuş
Kitabın konusu heba olmuş neden mi? Buyrun; kitap aslında max 250-300 sayfada biterdi ama yazar kadın karakterin iç düşüncelerini çarşaf çarşaf yazıyor ve aynı şeyleri tekrarlıyor sürekli, mesela ikili diyalog kuracak, kadın karakter bir düşünmeye başlıyor ki en son bunlar ne konuşuyordu diyorsun çünkü kaç sayfa öyle geçmiş, diyalog eksikliği var çok fazla, baskarakter davranışlarıyla aslında çok sığ çünkü sürekli ağlayıp zirlayip duruyor ama adam ona akıl verince haaa! diyor, sürekli bu döngüde kitap. En çok üzerinde durulacak konular oldu-bittiye getirilmiş, kitap boyu kavuşmalarını bekledim hatta gece yarısını geçti saat, ama ne oldu pat diye bitti kitap ben de enayi gibi saatlerce kitaba zaman ayırdım, hatta yazması gerekmediği yerleri o kadar uzatmış ki yazar sayfa sayfa okumadan geçtim ikilinin arasında ne olacak diye, bir de önemli bir konu var ve konuşulacak mesela bunlar konuları konuşmayı erteleyip duruyor.... Yaz yaz bitmez , bence vakit kaybıydi ne beklentiyle başlamıştım
Puan vermedi
Severek okuduğum harika bir kitabın yorumu ile geldim.
Romantik komedi okumayı ne kadar sevdiğimi biliyorsunuz. Bu yüzden bu türde artık biraz daha seçici oluyorum ama Max ve Sophie’nin hikâyesi favorilerim arasına girdi bile.
Sophie’nin hikâyesi tam da düğün gününde başlıyor. Hayatının en mutlu günü olması gerekiyor ama kızımız mutlu değil. Çünkü nişanlısının onu aldattığını öğrenmiş hem de ikinci kez. Fakat düğünü iptal etmek sandığı kadar kolay değil. Çünkü genç kadının babası damadın babasının iş yerinde çalışıyor.
Tam da nikâhta “Bu evliliğe bir itirazı olan var mı?” sorusu sorulduğunda ortaya bir kurtarıcı, yani Max çıkıyor ve düğün iptal oluyor.
Sonrasında Sophie kurtarıcısı Max’le tanışıyor ve herkes kendi yoluna gidiyor.
Aylar sonra bir mesajla ikilinin yolları yeniden birleşiyor.
Max Sophie’den başka bir düğün için yardım istiyor ve bu kez kurtarıcı Sophie oluyor.
Sophie itirazcı olarak Max’la takılmaya başlıyor ve düğünlere birlikte katılıyorlar.
Birlikte vakit geçirdikçe aralarındaki uyumu görmezden gelmeleri imkânsız hâle geliyor. İkisi de bir ilişki istemediğini söylese de aralarındaki çekim bir arada olmaları gerektiğini fazlasıyla hissettiriyor.
Sophie’yi okumaktan inanılmaz keyif aldım. Enerjisi, hazır cevaplığı ve kendine has tavırlarıyla çok eğlenceli bir karakterdi. Max ise ilk başta gizemli görünse de onu tanıdıkça neden böyle bir işe başladığını ve geçmişini öğrenmek daha da çok sevmeme sebep oldu.
İkili arasındaki uyum ise kitabın en sevdiğim kısmıydı. Birlikte geçirdikleri zamanlar, düğünlerde yaşanan olaylar, aralarındaki çekim ve o doğal sohbetleri o kadar güzeldi ki sayfalar akıp gitti. Özellikle birbirlerini düşünerek hareket etmeleri ve küçük detaylarda bile birbirlerine değer vermeleri kalbimi eritti.
Max’in ailesi ayrı bir detaydı ve
Kendimden Özür Dilerim
Puan vermedi·216 syf.··
Beğendi
·2026 34. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 14 Haziran 2026 14:44
"Fazla iyi niyet, insanı kendinden vazgeçmeye sürükler mi?"
Bu soru, kitabın kapağında bizi karşıladığı an aslında hikayenin neye evrileceğinin de bir sinyali oluyor.
Miraç Çağrı Aktaş'ın Kendimden Özür Dilerim kitabı, kendi hayat koşturmamızda, başkalarını memnun etme çabamızın arasında aslında en çok kimi ihmal ettiğimizi yüzümüze vuran bir ayna niteliğinde.
Hayat koşturmacası, çevremizdeki insanların beklentileri ve "fazla iyi niyet" dediğimiz o ince çizgi, çoğu zaman kendimizi arka plana itmemize neden olur.
Miraç Çağrı Aktaş, bu kitabında tam da bu noktaya parmak basıyor; başkalarını memnun etmek için kendinden vazgeçen, kendi değerini başkalarının terazisinde tartmaya çalışan herkes için bir hatırlatma sunuyor.
Neden Okumalısınız?
Kitap, başkalarının beklentileri arasında kaybolduğumuz anlarda, kendi benliğimize geri dönmemiz gerektiğini hatırlatıyor.
Kitabın ismi bile başlı başına bir itiraf. Kaç kez "hayır" dememiz gereken yerde sustuk? Kaç kez hak etmediğimiz davranışlara sırf kırmamak adına müsaade ettik?
Bu kitap, bu soruları sorarak okuru kendi iç dünyasına bir yolculuğa çıkarıyor.
Kapaktaki yara bandı görselinin de simgelediği gibi, eser, ruhumuzda açtığımız o görünmez yaraları sarmak için naif bir başlangıç noktası sunuyor.
Kitabın sayfalarında ilerlerken "Bunu sadece ben yaşamıyorum" dedirtecek pek çok cümleyle karşılaşacaksınız. Yazarın samimi ve doğrudan üslubu, okuru bir yazar-okur ilişkisinden ziyade, dertleşen iki dost moduna sokuyor.
Yazarın doğrudan üslubu, okurken sanki bir dostunuzla dertleşiyormuşsunuz hissi yaratıyor ve "Bunu sadece ben yaşamıyorum" dedirtecek pek çok içsel noktaya temas ediyor.
Eğer son zamanlarda kendinize haksızlık ettiğinizi düşünüyorsanız veya kendi sesinizi duymakta zorlanıyorsanız, bu kitap size ihtiyaç
Reklam
Reklam