Puan vermedi
Sanat Tolstoy’a göre "İnsanın bir zamanlar yaşamış olduğu duyguyu, kendinde canlandırdıktan sonra, aynı duyguyu başkalarının da hissedebilmesi için hareket, ses, çizgi, renk veya kelimelerle belirlenen biçimlerle ifade etme ihtiyacından sanat ortaya çıkmıştı"2 der. Gerçektende insan, yaşadığı bir duyguyu ya da o an hissettiği bir duyguyu kendi becerilerine göre ortaya koyar. İnsanın yaşadığı bu özgün duyguyu(taklit etmeden), belirli bir estetik ölçülerine göre, sanat eserini oluşturması, onun sanatçı dediğimiz karaktere bürünmesini sağlar. Çünkü; milyarlarca insanın yaşamış veya yaşadığı dünyamızda, her birey kendi duygularını bir şekilde ortaya döker. Fakat biz bu ortaya koyulmuş şeylerin çoğundan haberimiz dahi olmaz. Belki de o insanların yazmış olduğu bir şiir ya da bir hikaye ya da bir resim; o öldükten sonra hiçbir işe yaramayıp ya bir çöpe bırakır kendini ya da yanan bir ateşin içine. Çünkü sanat eserinin belirli bir ölçüde saygınlık kazanması için belli bir estetik değerine sahip olması gerekir. Sanat eserlerinin -büyük bir çoğunluğunun- insanlar üzerinde birçok etkide bulunabilir. Kişi mesela bir sanat eserinin içinde gezerken-tarihi bir cami gibi- o an onun o muhteşem güzelliği karşısında etkilenip, kendini çok mutlu hissedebilir. Bu tarz olumlu veya olumsuz örnekleri çoğaltabiliriz. Şu bir gerçektir ki sanat eserleri insanı anlık ta olsa birtakım duygusal etkilere maruz bırakabilir. Yukarıda bahsettiğimiz gibi bu da sanatın insan üzerinde birtakım etkiler içine aldığını gösterir.
"...Mutlu olman dileğiyle!..."1000Kitap
"Sevgi neydi? Sevgi emekti, Uçuşan yaprak, Boş bir salıncak."
Emek mi, aşk mı? Süreklilik mi, değişim mi?
İkisini de arzulayan, isteyen insanın kaderi ne olabilir?
Dünya klasiklerinden Cengiz Aytmatov'un ölümsüz eseri Selvi Boylum Al Yazmalım Mehmet Özgül çevirisi ile nora kitaptan 144 sayfalık aşk konulu romanı.
Kitapta; birbirini seven, yolları bir şekilde ayrılan ve en sonunda garip bir tesadüfle tekrar karşılaşan iki insanın parçalanmış hayatlarına tanık olurken bir taraftan da toplumsal ve siyasi geçiş süreçlerinde Kırgız halkının yaşadığı sancıları, hızla gelişen teknolojinin bu halkın yaşayışı üzerindeki olumsuz etkilerini de şahit oluyoruz.
Cengiz Aytmatov 
Selvi Boylum Al Yazmalım da tutkunun yanında, fedakarlığın ve sorumluluğun önemini vurgulayarak "Sevgi nedir?" sorusunu cevaplandırırken bir taraftanda o dönemin halkın toplumsal yapısını psikolojisini anlamak adına da tarihi, psikoloji, sosyoloji açısından da önemli bir eseri olduğunu fark ediyoruz.
Hikâye Türkiye'de Atıf Yılmaz tarafından yönetilen, başrollerini Türkan Şoray ve Kadir İnanır'ın paylaştığı unutulmaz sinema filmine de uyarlanmıştır.
"Elvada Isık -Göl'üm, bitmemiş türküm benim! Mavi dalgalarını, sarı kumlarını yanımda götürmek isterdim ama gücüm yetmez buna. Sevdiğim kadının aşkını götüremediğim gibi seni de götüremem. Elvada Asel! Elveda al yazmalım,selvi boylum! Elveda sevgilim, aşkım! Mutlu olman dileğiyle!..."
Cengiz Aytmatov Selvi Boylum Al Yazmalım da tutkunun yanında, fedakarlığın ve sorumluluğun önemini vurgulayarak "Sevgi nedir?" sorusunu cevaplandırırken bir taraftanda o dönemin halkın toplumsal yapısını psikolojisini anlamak adına da tarihi, psikoloji, sosyoloji açısından da önemli bir eseri olduğunu fark ediyoruz.
Hikâye Türkiye'de Atıf Yılmaz tarafından yönetilen, başrollerini Türkan Şoray ve Kadir İnanır'ın paylaştığı unutulmaz sinema filmine de uyarlanmıştır.
"Elvada Isık -Göl'üm, bitmemiş türküm benim! Mavi dalgalarını, sarı kumlarını yanımda götürmek isterdim ama gücüm yetmez buna. Sevdiğim kadının aşkını götüremediğim gibi seni de götüremem. Elvada Asel! Elveda al yazmalım,selvi boylum! Elveda sevgilim, aşkım! Mutlu olman dileğiyle!..."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Herkese merhaba!
Evet, günler boyunca yazım yanlışlarından, anlatım bozukluklarından, garip cümlelerinden dem vurduğum o kitap: Phlebas'ı Hatırla.
Arka kapak yazısını okuyup merak ederek ödünç aldığım bu kitapla da ne yazık ki anlaşamadık. Neden mi? Her şey bir tarafa, metin çok uzun ve bu uzunluk ne kurgusal evrenin ne de karakterlerin derinleşmesine imkân tanıyor. Kitabın içerisinde iki farklı yerde yaklaşık 30ar sayfalık kısımlar var. Sadece bu kısımlarda bu evrende ne var ne yok fikir ediniyoruz ama aşırı derecede üstel ve özet şeklinde... Bu da ancak uzayda farklı gezegenlere iniş yapıldığında karşılaşılan varlıklar ve yaşam türlerine dair. Kitabın başından sonuna kadar ne, neden olmuş hiçbir şekilde açıklanmıyor. Bu düzen neden ortaya çıktı? Kültür nedir? Hiçbir doğru düzgün açıklama yok, olmadığı gibi izini sürebileceğimiz ipuçları da yok. Sayfalar boyunca uzay gemisi, tayfa, ana karakter ve karakterler arasındaki konuşmalar ve olaylar... Ama bunlar da Kültür'ü açıklamaya yetmiyor. Kitabın sonunda yazarın kitaba dair kısa bir anlatısı var. Kitap burada gizlenmiş aslında. O kısım da yaklaşık 30 sayfa... Keşke orada aktarılanlar romana da yansımış olsaydı...
Özetle bir hayal kırıklığını daha şuraya bıraktım.
Bazen de olmaz.
Kitaplarla kalın!
Keşke-Bir Köy Enstitüsü Romanı/ Sema Soykan
Son zamanlarda okuduğum kitaplar içinde ben en duygulandıran kitap diye başlayacağım incelemeye. Dram mı konusu diye sorduğunuzu duyar gibiyim. Evet, dram efendim. Bir ülkenin gelişiminin, ilerlemesinin nasıl kötü niyetli eller eşliğinde durdurulduğunu anlatan yakın tarihimizin dramı.
Hepimiz Köy Enstitüleri ismini biliyoruz ama tam olarak nedir Köy Enstitüleri? Neler yapmıştır? Nasıl kapanmıştır? Bilmiyoruz muhtemelen.
Bir Anadolu Öğretmen Lisesi mezunu olarak oranın devami görürdük kendimizi ama detaylarını okudukça biz sadece minik bir uzantıymışız. Gerçi bizi de kapattılar ya, orası başka postun konusu.
Sabia ve Fikret. Ikisi de fakirlikle mücadele içindeki iki köy çocuğu. Sınavları kazanmaları ile Köy Enstitüsülerinde eğitim öğretime başlayarak öğretmen olurlar. Fikret'in Sincan cezaevinde yazdığı mektuplardan,Sabia'nın da anlatımlarından okuyoruz Köy Enstitülerinin kuruluşundaki azmi, emeği. Çok saf bir aşk hikayesi içinde anlatıyor bize yakın tarihimizi Sema Soykan ve asla sıkmıyor. Elinizden bırakmadan okuyorsunuz.
Sadece Köy Enstitüsülerini değil ülkemizdeki ilk uçak fabrikasından darbelere kadar. Ne bilgiler var içinde. Bilmediğim o kadar şey araştıracağım ki. Bir sürü pencere açtı bana kitap.
Ne kadar anlatsam az.
Lütfen okuyun, şiddetle önerimdir efendim!
"YIRTICI CANAVAR"
"Bir daldan diğer bir dala konup özgürce uçmak, kendisi için vazgeçilmezdi. Yaban mersini favori yiyeceğiydi ve ormanda bu meyvenin çeşitli versiyonları mevcuttu. İstediği meyveden yiyor, hiç yorulmadan da karnını doyuruyordu. Ama bu durum, yaklaşık üç ay olan yaz mevsimi için geçerliydi. Kendisine dost olan orman, kış gelince acımasız ve merhametsiz bir düşman hâline geliyordu. Bütün kuşlar için olmasa bile, birçok kuş türü için geçerli bir kuraldı bu."
Umut nedir? Bir kuşun kanadına yüklenen o incecik duygu, gerçekten bir ormanın kaderini değiştirebilir mi? Bu sorunun cevabını, Kuzguncuk ve dostlarının ölümcül yolculuğunda buluyoruz.
Her destan bir tehditle başlar. Yırtıcı Canavar'ın gölgesi, gökyüzünün özgür çocuklarının üzerine düştüğünde, geriye ya kaçmak ya da direnmek kalır. Kuzguncuk ise üçüncü bir yol seçti: yönlendirmek.
Küçük bir saka kuşunun devasa bir göçü yönetmesi ne kadar gerçekçi? Belki değil. Ama masallar gerçeği değil, gerçeğin içindeki anlamı anlatır. Bu hikâye de bunu yansıtıyor yazar, bizlere.
Yolculuk boyunca her durak bir sınavdı:
· Fırtınalar, yön duygusunu çalan puslu sabahlar
· Açlık, bitkinlik, yoldaşlarını kaybetmenin tarifsiz acısı
· Yırtıcı Canavar'ın nefesini ensede hissetmek
Ama her kayıp, geride kalanlara yeni bir kararlılık armağan etti. Çünkü göç etmek, coğrafya değiştirmek değildi onlar için aynı zamanda içlerindeki korkuları aşmaktı.
"Kuş Cenneti"ne varmak, sadece bir menzil değil, hak edilmiş bir huzurdu. Bugün modern dünyada hepimiz bir "cennet" arıyoruz: terfi, ev, aidiyet, sevgi... Ama gerçek huzur, varışta değil, varışı hak eden yolda saklı. Kuzguncuk ve dostları, bu cenneti kanatlarıyla, terleriyle ve gözyaşlarıyla inşa ettiler. Onların cenneti, kimsenin lütfu değil; emeğin ve dayanışmanın
Selam, ikinci karanlık kitaplık kitabımdı. İlkini çok sevmemiştim bu kitaba da biraz önyargılıydım. Kitabı akşam saatlerinde okuma fırsatı bulduğum için biraz da kitabın havasından sanırım sürekli okurken uyuyakaldım bir dönem kitaptan uzaklaştım durum böyle oluncada ama sonra devam ettim ve bitti. Böyle anlattığıma da bakmayım zaten incecik bir kitap. Kitabın ikinci yarısı beni aldı götürdü aldı götürdü. Çok iyiydi beklenmedik ama güzeldi. İlk yarışımda bazı şeyler var bir sorun var zaten bekliyorsunuz ama ikinci kısımda olaylarrr olaylar. Ben sevdim farklı bir deneyimdi. Kitabın kapağının biraz kuranın kısmetini kapattığını da düşünüyorum. Tamam karanlık kitaplıkta çok gerici bu nedir. Neyse bence güzeldi. Sizlere de kesinlikle öneririm .
