İnsanın oğlu kendinden kopmuş bir parçadır,derler.Bir şahindir oğul:Canı istedi uçup geldi yanımıza,canı istedi,uçup gitti...Seninle ben bir ağaç kovuğunda iki mantar gibiyiz,diz dize otururuz,bir yere gidemeyiz.Yalnızca ben kalacağım senin yanında daima...sen de benim yanımda...
Ya yaşayan olacaktı ya da izleyen...hayat daima bir seçimdi.Konfor alanının içinde her nefeste ölenlerden mi,hayatın içinde tamamlanmak için gösterdiğin çabada her nefeste doğanlardan mı olacaktın?Hayat işte bunun seçimiydi.