Beğendim, yazarın dili (çevirmene de övgü gerek tabi bu noktada), duyguyu geçirişi, betimlemeleri bana yıllar sonra klasik olabilecek bir kitabı okuyormuşum gibi hissettirdi. Aldığı ödülü, kitabın bu kadar sevilmesini anladım. Hatta bir bitki defteri oluşturmaya karar verdim ana karakter olan Agnes'ten ilham alıp. Çok eleştiri de almakta hikayesini sıradan bulan insanlar olmuş bildiğim kadarıyla, hayatın kendisi de "sıradan" denilen anlardaki kırılmalardan oluşmaz mı ve ana hikaye ne kadar sıradan olsa da ben hikayenin aktarımını sıradan bulmadım. Filmini de merak ediyorum, her ne kadar kitaptan sonra (içsel konuşmaların filme tam olarak aktarılamayacağını düşündüğüm için) o kadar etkileneceğimi düşünmesem de, izleyeceğim.