Başta gerçekten düzenin çelişkilerini eleştirmek istiyordum. Sonra bundan vazgeçtim. Mahkemeye gerek yoktu. Benim düzenimi bozmuşlardı. Düzeni bozanların konuşmaya hakkı yoktur. Cezası ateştir.
Kusurlarını reddetmemesi, onun varlığını daha bir anlamlı güçlendiriyordu. Gençliğinde zaman zaman ortaya çıkan küstahlığı ile olgunluğundaki şefkati ve bilgeliği, hayatına yeni bir denge kazandırıyordu.
Ben oldum deyip aramayı bırakmak, derin bir uykuya düşürür insanı. Bir uyanırsınız ki seyirci gitmiş, salon bomboş, kitabın orta yerinde bir daha hiç ellenmeyecek bir ayraç, etrafta kimse kalmamış.