Yaktı geçti...
__
Orhan Kemal'in "ağlayarak yazdım" dediği bu roman, gerçekten insanın yüreğini dağlayan cinstendi.
Kitap, Av Mazhar'ın henüz okulunu okurken yan evin avlusunda görüp vuruldugu öksüz+ yetim Nazan'la evlenmesi ve zalim annesi Hacerle hep birlikte yaşadıkları konakta gelinine ettiği hainliklerle başlıyor.
Kadın alenen kötü. Klasık kayınvalide kıskançlıgını öyle bir yasıyor ki ağzı var dili yok, saf, nereye ceksen oraya giden, hizmetçiden farksız gelinine etmediğini koymuyor. Velhasıl evde huzur bırakmayan fitne kaynana ve (annesinin etkisiyle) karısı Nazan'ın sözde cilvesinin olmaması ve alıklıgını bahane ederek vicdanını susturan Av Mazhar, bir bar kadını olan Nerimana tutuluyor. Sonrası Nerıman için mükemmel olurken, zavallı Nazan ve oglu Haldun için üzücü ilerliyor. Kıtapta herkes bir sekılde layıgını buluyor lakin Nazan'a olanlar insanın boğazını düğüm düğüm ediyor. Heleki boynu bükük büyüyen oglu Haldun'un annesıne dair öğrendiği hakikat...
Kitabı okurken ilahı adaleti beklıyorsunuz ancak Nazan'a maalesef ugramıyor :((
Neriman el üstünde... Haldun'u alıp bağrınıza basmak istiyorsunuz. Sonu ise çok çok çok acı bitiyor.
Kitap bu sene okudugum en etkileyici, en iç burkan, en dramatik, en bizden, en sahici kitaptı. O kadar akıcıydı ki elıme aldığımda bırakamıyordum. Yeşilçam filmi tadında ama Yeşilçamdan çok daha sahici.. Bu kitabın etkisinden kurtulabilecegımı sanmıyorum.
Orhan Kemal, ahhh ne yaptın böyle !! __
Kitap mektuplardan oluşuyordu ve yaşananlar bu mektuplarla anlatılıyordu. Kitap Refik Cemal’in arkadaşı Server’e, Neriman ile evleneceğini bildirmesiyle başlıyor. Sonrasında Neriman’la evlenmesi Neriman’ın Handan’a olan bağlılığı ve Handan başka bir ülkede olmasına rağmen sürekli hayatlarının her yerinde olması ile devam ediyor.
Handan’a gelecek olursak çok değişik ve çalkantılı bir ruh hali olduğunu çekinmeden söyleyebilirim. Nazım’ın ona evlenme teklifi etmesi ama onun kabul etmemesi ardından kısa bir süre sonra Hüsnü Paşa’yla evlenmesi ile Nazım’a neden bunu yaptın diye düşünüyor insan. Bu olaylardan sonra Nazım’ın hapse düşmesi ve orada intihar etmesi aslında intihar sebebinin Handan olduğunu da açıkça belli ediyor. Handan bu olaylardan sonra derin bir vicdan azabı duyuyor bence çünkü sonrasında kendini mutluluğa ve sevgiye çok da layık görmediğini anladım ben. Handan gibi dik duruşlu bir kadının ona her türlü aşağılamayı yapan Hüsnü Paşa’ya takıntısı ve o ne yaparsa yapsın onu beklemesi kendini ondan başka kimseyle düşünememesi çok garipti. Handan genç bir kadındı ve önünde yaşanacak çok hayat vardı. Fakat Handan Hüsnü Paşa’ya takıntısından hasta olup yataklara düştü.
Handan penceresinde olaylar böyleyken bir de Neriman var ki kocasına açıkça Handan sana göre siz Handan’la daha iyi olurdunuz gibi cümleler sarf eden bir Neriman. Kocası ona çok bağlıydı fakat o sürekli kocasının aklına bu fikri sokuyordu. Handan’ı kendinden çok daha mükemmel görüyordu belki bunların payı vardı ama saçmaydı. Refik Cemal ise Handan hasta olunca onunla çok fazla ilgilendi. Birbirlerine aşık oldular. Handan hasta yatağında bir de en kıymetlisi Neriman’ın kocasına aşık olduğunu hissetmesiyle hastalığı daha da kötüleşti.
Kitabı okurken karakterleri asla anlayamadım herkes farklı
Reklam
@okumacemberiolusturalim etkinliğimin biten ikinci kitabı: kendi kendini yetiştiren, 13 yaşında hayata atılan, öğretmenlik, gazetecilik yaparak hayatını yazıları ile kazanıp yazılarına adayan #peyamisafa dan #fatihharbiye oldu. @otukenyayinlari tarafından yapılan girişte, kitap, yazarın olgunluk çağının meyvesi olarak tanımlanıyor.
Konusuna kısaca değinmek istiyorum. Konservatuvarın alaturka kısmında ud eğitimi alan Neriman, Doğu kültürünü sevip benimseyen babası Faiz Bey, Konservatuvarda kemençe eğitimi alan Şinasi ve Neriman'ın okulda tanıştığı Macit karakterleri arasında geçiyor konu. Doğu - Batı kültürlerinin birbiriyle çatışması, özendirmesi, farklı hayat yaşama isteği uyandırması çok güzel işlenmiş.
Okumaya başladığımda epey zorlandım ama diline, daha doğrusu kullanılan eski kelimelere alıştıktan sonra su gibi akıp gitti. Bir diğer kitabı olan Yalnızız'ı okuma listeme aldım bile.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Fatih-Harbiye, Doğu ile Batı kültürü arasında sıkışıp kalmış Türk toplumunun yaşadığı kimlik krizini ve ahlaki çatışmaları bir aşk üçgeni üzerinden anlatır. Peyami Safa, geleneksel değerleri temsil eden Fatih ile modern ve batılı yaşam tarzını simgeleyen Harbiye semtleri arasındaki tezatlığı işlerken; kahramanı Neriman'ın içsel gelgitleri üzerinden, köklerinden kopmanın yarattığı yabancılaşmayı ve toplumsal yozlaşmayı eleştirel bir dille gözler önüne serer.
Okuduğum ikinci Peyami Safa eseri oldu. Peyami Safa'nın kalemi hakkında şunu söyleyebilirim: Bazı dizi ve filmler vardır ya, izlemeye başladığımız esnada oyuncu kadrosu, kalitesi, hepsi çok iyi ve gerçekçi diye düşünürüz, Peyami Safa eserleri bana tam olarak o hissiyatı veriyor. Okurken yormuyor, dinlendiriyor. Üstelik yazar, bireysel hikayeler üzerinden toplumsal meselelere de çok güzel ışık tutuyor, kitabın birçok yerinde toplumun Batılılaşma isteğine değiniyor ve sık sık Doğu-Batı mukayesesine denk geliyoruz.
Kitabın konusuna gelecek olursak; Neriman ve Şinasi'nin yedi yıldır süren aşk hayatı, Neriman'ın ilgisinin Macit'e kaymasıyla başlayan bir gönül karmaşasına evrilir. Neriman daha geleneksel, sakin bir hayat süren Şinasi'yi değil de ışıltılı ve Şinasi'ye göre daha modern bir yaşama sahip olan Macit'e gönlünü kaptırır. Bir yandan Neriman'ın kendi duyguları, bir yandan da Şinasi'nin varlığı ve babasının bu evlilik üzerindeki sessiz beklentisi...
Daha fazla detay vermeden şunu söyleyebilirim: Neriman'ın, Şinasi'nin sunduğu o durağan hayattan bunalmasının ve bir anda Macit'in ışıltılı dünyasına, baloların o cezbedici büyüsüne kapılmasının nedeni, küçüklüğünden beri içinde bastırdığı o ışıltılı hayatı Macit'te bulmuş olmasıdır. . Çoğu kitapta olduğu gibi, Neriman'ın bu duygusal değişiminin, büyüdüğü çevrenin ve geleneksel değerlerin ağırlığından kaynaklandığını düşünüyorum. Kitabın sonu ise pek tahmin ettiğim gibi bitmedi. Zihnimde farklı bir senaryo kurmuştum... Neyse, daha fazla spoiler vermeden yorumumu burada bitireyim.
ADSIZ ROMAN 1864 ÇERKES SÜRGÜNÜ VE SOYKIRIMI
Bu halk, bu çocuklar, bu kadar acıyı hak edecek ne yapmıştı ki? Ne adaletsiz bir dünyaydı. Kimisine cennet, kimisine cehennem... Yaşadığın coğrafya kaderindi. Kimisine hayat, kimisine ölüm hazırlayan...
Merhaba arkadaşlar bugün 
Semra un tavsiyesiyle okuduğum harika bir tarihi romanla karşınızdayım. Kitap o kadar etkili ki, bir alıntıyla başlamak istedim, yorumuma bugün.Sema Soykan'dan yine oldukça etkileyici bir eser okudum. Umudu, acıyı, çaresizliği iliklerinize kadar hissettiren bir eser. Çerkes halkının yaşadığı büyük acıları, kayıpları ve hayatta kalma mücadelesini aktarıyor. Tarihî olayları kuru bilgilerle aktarmak yerine karakterlerin yaşamları üzerinden okuyucuya hissettiriyor yazar. Bu sayede sürgünün yarattığı acıyı, ayrılıkları ve umudu derinden hissedebiliyorsunuz. Eser hem duygusal hem de düşündürücü bir yolculuğa çıkarıyor.
Çerkes halkı ve sürgünü hakkında hiçbir bir bilgim yoktu. Bu eser sayesinde hem öğrenmiş oldum hem de başka neler oldu acaba diyerek araştırmama vesile oldu. O yüzden benim için sadece bir roman değil, aynı zamanda geçmişe açılan etkileyici ve öğretici bir pencere oldu.
Neri ( Neriman) genç ve güzel bir kız. İsmini çok sevdiği anneannesinden almış. Maalesef çok küçükken anneannesi vefat eder. Dedesinin uzun zamandır bir düşmanı var, Turgay oldukça zengin ve güçlü biri. Ailenin bütün bireylerini öldürmeye yeminli. Neri çok küçükken Turgay'ın adamları tarafından annesi ve babası da öldürülür. Ailede Neri ve dedesi tek kalır. Dedesi Neri'yi korumak için onu yurtdışına gönderir. Özgürce yaşayamayan ve memleket hasreti çeken Neri bir yolunu bulup yıllar sonra Türkiye'ye döner.
Ailesine ait vazoyu çocukken hatırladığı ve annesinin arkadaşı olan bir antikacıya götürür satmak için.
Semra un tavsiyesiyle okuduğum harika bir tarihi romanla karşınızdayım. Kitap o kadar etkili ki, bir alıntıyla başlamak istedim, yorumuma bugün.Sema Soykan'dan yine oldukça etkileyici bir eser okudum. Umudu, acıyı, çaresizliği iliklerinize kadar hissettiren bir eser. Çerkes halkının yaşadığı büyük acıları, kayıpları ve hayatta kalma mücadelesini aktarıyor. Tarihî olayları kuru bilgilerle aktarmak yerine karakterlerin yaşamları üzerinden okuyucuya hissettiriyor yazar. Bu sayede sürgünün yarattığı acıyı, ayrılıkları ve umudu derinden hissedebiliyorsunuz. Eser hem duygusal hem de düşündürücü bir yolculuğa çıkarıyor.
Çerkes halkı ve sürgünü hakkında hiçbir bir bilgim yoktu. Bu eser sayesinde hem öğrenmiş oldum hem de başka neler oldu acaba diyerek araştırmama vesile oldu. O yüzden benim için sadece bir roman değil, aynı zamanda geçmişe açılan etkileyici ve öğretici bir pencere oldu.
Neri ( Neriman) genç ve güzel bir kız. İsmini çok sevdiği anneannesinden almış. Maalesef çok küçükken anneannesi vefat eder. Dedesinin uzun zamandır bir düşmanı var, Turgay oldukça zengin ve güçlü biri. Ailenin bütün bireylerini öldürmeye yeminli. Neri çok küçükken Turgay'ın adamları tarafından annesi ve babası da öldürülür. Ailede Neri ve dedesi tek kalır. Dedesi Neri'yi korumak için onu yurtdışına gönderir. Özgürce yaşayamayan ve memleket hasreti çeken Neri bir yolunu bulup yıllar sonra Türkiye'ye döner.
Ailesine ait vazoyu çocukken hatırladığı ve annesinin arkadaşı olan bir antikacıya götürür satmak için.
Reklam
Reklam