Perdeyi kaldır, öbür tarafa geç! Hepsi bu! Niye titremeli, tereddüt etmeli? Perdenin arkasında ne olduğu bilinmediği için mi? Bir daha geri dönülemeyeceği için mi? Yoksa ne olduğunu bilmediğimiz şeylerin korkuçluğunu, karanlığını sezmenin ruhumuzun bir özelliği olmasından mı?
İnsanın kendi kendini suçlamasının keyif veren bir yanı vardır. Kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz. İnsanın ruhunu suçluluk duygusundan arındıran şey itiraf etme eyleminin kendisidir; günah çıkartan rahip değil.