Nərmin Babayeva
@nerminbb
Azerbaijan Medical University
25 Mayıs
24 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Gözyaşları ve güneşe batmış bu gökyüzünde, yeryüzüne razı olmayı ve şenliklerinin koyu alevinde
yanmayı öğreniyordum. Duyuyordum ... Ama hangi sözcük, hangi ölçüsüzlük, aşkla başkaldırının uyumunu nasıl
kutsamalı ? Yeryüzü ! Tanrıların bırakıp gittiği bu büyük
tapınakta, tüm putlarımın ayakları kilden.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çünkü ancak derinliği, dibi yaşayan kişi tanır tüm yaşamı, insan ancak
bir olumsuzluktan sonra ileriye doğru bir atılım yapar. Yaratıcı deha,
evet özellikle o, ufku ve gerçek görevinin yüceliğini umutsuzluğun
derinliğinden, toplum dışından da ölçebilmek için zaman zaman
zorunlu yalnızlığına ihtiyaç duyar. İnsanlık tarihinde en büyük
haberciler sürgünden gelmiştir, büyük dinlerin elçileri Hazreti Musa,
Hazreti İsa, Hazreti Muhammed, Buddha en önemli sözlerini
söylemeden önce çölün sessizliğine çekilmek, insanlardan uzaklaşmak
zorunda kalmışlardır. Milton’ın körlüğü, Beethoven’ın sağırlığı,
Dostoyevski’nin hapishanesi, Cervantes’ in zindanı, Luther’in
Wartburg’a kapanması, Dante’nin sürgünü ve Nietzsche’nin kendi
isteğiyle Engadin’in buz gibi bölgesine çekilmesi, tüm bunlar
insanoğlunun uyanık iradesine karşı kendi dehasının gizlice arzuladığı
istekleridir.
Bütün bir şimdinin
bir gelecek uğruna feda edildiğini, o geleceğin
de şimdiki zamana dönüşeceğini, bir başka
geleceğe feda edileceğini, en son şimdiye, ölüme
dek böyle sürüp gideceğini düşüneceklerdir. Bugünün bütün değeri yarındaydı, yarın da yalnızca
bir başka yarın için bir değer taşıyordu, böylece
en son bugüne, kesin bugüne ekleniyordu, bütün
yaşam gün gün, saat saat, an an, hiçbir zaman gelmeyecek olana hazırlanmakla geçip gidiyordu.
Aynı zamanda şu müthiş şeyi keşfedeceklerdir:
Gelecek, gelecek olarak var değildir; gelecek,
bir yaratıdan, şimdinin bir parçasını oluşturmaktan başka bir şey değildir; bu yaşama, hu tedirgin,
bu hüzünlü, bu acılı yaşama, günden güne kaçan,
uzaklaşan bu gelecek uğruna katlanmak, bu saçma sapan yaşamın en acı saçmalığıdır.
