Gerçekten ihtiyaç duyduğumuz şey, yönelik tutumumuzun değişmesidir.Kendimizin de bunu öğrenmesi ve dahası umutsuz insanlara hayattan ne beklediğimizin önemi olmadığını, önemli olanın hayatın bizden ne beklediği olduğunu öğretmemiz gerekir.
“Acımak! Bana ne diye acısınlar? ‘Sana ne diye acısınlar?’ diyorsun. Evet!.. Bana acımak için sebep yok!.. Acımak değil, beni çarmıha germek gerek, çarmıha! Onu çarmıha ger, ey âdili mutlak, çarmıha ger ve çarmıha gerdikten sonra da ona acı!..