Ness
@ness_k
Kitap paylaşımlarım için → Instagram: instagram.com/bookishness_diary
goodreads.com/bookish_ness
77 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
savaş ritmi
Brandon Sanderson’ın yazım tarzını her zaman çok takdir ettim ve The Stormlight Archive serisine büyük bir heyecanla başladım. Kısa sürede özellikle ana üçlüye ve onların duygusal yolculuklarına güçlü bir bağ kurdum. Ancak bu dördüncü kitap bende bir hayal kırıklığı yarattı. Kurulan dünya hâlâ zengin ve etkileyici olsa da, önceki kitaplara kıyasla duygusal etkisi benim için daha zayıftı.
Serinin dördüncü kitabına gelmişken Kaladin ve Shallan Davar’dan daha belirgin bir karakter gelişimi bekliyordum. Ancak gelişimleri tekrara düşmüş gibi hissettirdi. Tam ilerleme kaydedecekler derken tekrar aynı duygusal çıkmazlara dönüyorlar. Travma ve iyileşmenin doğrusal olmadığını anlıyorum ve Sanderson’ın bunu gerçekçi biçimde yansıtma çabasını takdir ediyorum. Yine de bu kadar sayfa boyunca daha güçlü bir ilerleme görmek isterdim. Sürekli aynı içsel çatışmaların tekrarlanması, bazı bölümlerin yavaş ve yorucu hissettirmesine neden oldu.
En çok da Shallan’ın Adolin Kholin ile olan ilişkisi beni rahatsız etti. Adolin sabırlı, destekleyici ve duygusal olarak güçlü bir karakter. Gerçekten Shallan’ı anlamaya çalışıyor. Buna rağmen Shallan hâlâ ondan bile sırlar saklıyor. Yarım gerçekler söylüyor, farklı insanlara farklı yüzler gösteriyor. Bir noktadan sonra bu durum derin ve karmaşık olmaktan çıkıp yorucu ve sinir bozucu gelmeye başladı. Ona karşı empati duymak yerine zaman zaman kızgınlık hissettim. Dört kitap sonunda davranışlarında daha net bir değişim ve dürüstlük bekliyordum.
Bir diğer sorun da anlatının odağının değişmesiydi. Venli ve Navani Kholin’e daha fazla yer verilmesi Roshar’ın geçmişi ve evrenin yapısı hakkında önemli bilgiler sunuyor. Şarkıcılar ve büyü sistemine dair detaylar dünyayı daha derin ve kapsamlı kılıyor. Ancak bu bölümler çoğu zaman fazla uzatılmış gibi
Ness
Katılıyorum, bu kitap çok tekrara düşmüş ve bana da gereksiz uzun gelmişti. Son kitap da benzer..
Reklam
Gallant eksikliklerle dolu bir kitaptı. "Üzerine yoğun sis çökmüş gizemli bir bataklık" atmosferini sevdim ama tamamlanmamış, boşluklarla dolu bir hikaye neden kitap halinde karşımıza çıkarılmış onu anlamadım. Yazar alıştırma yapmak için bir şeyler karalamış anladığım kadarıyla "ver sen biz basarız onu boşa gitmesin" demişler de alıp basmışlar gibi bir kitap resmen.
Ana karakteri (Olivia) daha tanıyamadan bitti hikayesi. Gallant(malikane) neden var? Gallant'ın harabe ikizi neden var? Evin Efendisi denen ölü herifin amacı ne? Matthew neler yaşadı, sülalesinin olayı nedir? Bu Ölü Efendi kızın hayat verme gücünü mü emmek istiyor dünyadaki her canlıyı öldürmek mi? Kızın bu gücü neye hizmet etti? Bu ölü herifin dişinden yaratılmış hayaleti -ya da gölgesi her neyse artık- nasıl bir insandan çocuk sahibi olabiliyor? Hiçbir şey açıklanmamış kitapta.
Bak şimdi bu bir malikane, adı Gallant, bu Olivia, konuşamıyor ve ana karakter, İşte bir kuzeni var o da Matthew, bir tane de ölü var tamam mı; bu sıkıştığı bölgeden kaçmak istiyor. Ha bu arada her yer hayaletlerle dolu. Bizim karakterlerimiz de onları görebiliyor. İşte bütün hikaye bu.
Bu hisse kapılan başkaları da oldu mu bilmiyorum ama enteresan bir şekilde bana biraz karanlık bir Alice -Harikalar Diyarında- öyküsü ortaya çıkarılmak istenmiş gibi geldi ama güçlü bir his de değil tabi ki. Olivia bir mektubun peşinden giderken yolun sonunda vardığı evin bahçe kapısından başka bir dünyaya geçiyor... Bu şekilde düşününce sanki benziyor biraz ama aslında alakası da yok. Bilemedim. :D
Yazarı tanımak için iyi bir ilk tercih olmayabilir bu kitap. Anladığım kadarıyla seveni çok ama kitap yazarın sevenlerinin de favorisi değil. Bu yüzden tabi ki birkaç kitabına daha şans vereceğim. Gallant'a gelince, çok eksiklikleri olmasına rağmen
Ness
Addie Larue’nin görünmez hayatı kitabı haricinde beğenemedim 😔
Gallant eksikliklerle dolu bir kitaptı. "Üzerine yoğun sis çökmüş gizemli bir bataklık" atmosferini sevdim ama tamamlanmamış, boşluklarla dolu bir hikaye neden kitap halinde karşımıza çıkarılmış onu anlamadım. Yazar alıştırma yapmak için bir şeyler karalamış anladığım kadarıyla "ver sen biz basarız onu boşa gitmesin" demişler de alıp basmışlar gibi bir kitap resmen.
Ana karakteri (Olivia) daha tanıyamadan bitti hikayesi. Gallant(malikane) neden var? Gallant'ın harabe ikizi neden var? Evin Efendisi denen ölü herifin amacı ne? Matthew neler yaşadı, sülalesinin olayı nedir? Bu Ölü Efendi kızın hayat verme gücünü mü emmek istiyor dünyadaki her canlıyı öldürmek mi? Kızın bu gücü neye hizmet etti? Bu ölü herifin dişinden yaratılmış hayaleti -ya da gölgesi her neyse artık- nasıl bir insandan çocuk sahibi olabiliyor? Hiçbir şey açıklanmamış kitapta.
Bak şimdi bu bir malikane, adı Gallant, bu Olivia, konuşamıyor ve ana karakter, İşte bir kuzeni var o da Matthew, bir tane de ölü var tamam mı; bu sıkıştığı bölgeden kaçmak istiyor. Ha bu arada her yer hayaletlerle dolu. Bizim karakterlerimiz de onları görebiliyor. İşte bütün hikaye bu.
Bu hisse kapılan başkaları da oldu mu bilmiyorum ama enteresan bir şekilde bana biraz karanlık bir Alice -Harikalar Diyarında- öyküsü ortaya çıkarılmak istenmiş gibi geldi ama güçlü bir his de değil tabi ki. Olivia bir mektubun peşinden giderken yolun sonunda vardığı evin bahçe kapısından başka bir dünyaya geçiyor... Bu şekilde düşününce sanki benziyor biraz ama aslında alakası da yok. Bilemedim. :D
Yazarı tanımak için iyi bir ilk tercih olmayabilir bu kitap. Anladığım kadarıyla seveni çok ama kitap yazarın sevenlerinin de favorisi değil. Bu yüzden tabi ki birkaç kitabına daha şans vereceğim. Gallant'a gelince, çok eksiklikleri olmasına rağmen
Ness
Bu yazarda böyle bir sıkıntı var sanki. Tam kitabı sevecekken sonunda bir şeyler eksik hissediyorsun 😔
Bu kitabın bana hissettirdiklerini aşmam için 3-5 iş gününe ihtiyacım var. A WHOLE ASS EMOTIONAL ROLLERCOASTER. Okurken salya sümük ağladım, güldüm, yerlerde yuvarlandım, kitabı ısırmak istedim sinirden o kadar çok sesli tepki verdim ki iyi ki toplum içinde okumak için hiç yanıma almamışım bu kitabı rezil olurdum. O kadar çok sevdiğim cümle, paragraf, bölüm oldu ki altını çizmek bi noktada yormaya başladı kitabın sayfalarının %85inden fazlasının ucu kıvrık. İkizlerden ikisini de sevdiğim kadar dövmek de istedim. Her karaktere relate’ledim, bağ kurdum, hepsini tanımak benim için büyük bir zevk oldu. Bayadır bir kitap bana bu kadar çok şey hissettirip, hikayesi peşinden sürükletmemişti. UZZUUUUUN bi süre aklımdan çıkmayacak kitaplar Hall of Fame’inde A Little Life’ın tam yanında yerini aldı o7
Ness
Kitabı şuan bitirdim ve dediğiniz tüm duyguları yaşadım. Son 100 sayfada sürekli ağladım, sanırım benim de uzun süre aklımdan çıkmayacak bir kitap oldu. Unutmamak adına her yıl okumayı düşünüyorum :)