"Sevginin niçini olmaz ki efendim... Düşünsem belki mâkul bir sebep bulabilirim. Fakat bu hakiki sebep olmaz. Çünkü biz önce severiz. Sonra sevdiğimiz şeyin güzel taraflarını bulmaya çalışırız. Bu da hodbinliğimizden doğar efendim."
Montaıgne, sanki Denemeleri yazmamışta benim içimdeki bütün düşünceleri kaleme almış gibi. Kitabın ön sözünden son başlığına kadar her altını çizdiğim cümlede sanki birebir beni anlatmış dediğim o kadar çok sayfa oldu ki anlatamam.
Kitabı yavaş yavaş ve sindire sindire okumayı tercih ettim -tabii burda aldığım tavsiyeler gereğince bunu yaptım ve iyi ki öyle yapmışım-. Çünkü anlatılmak istenen ve akla, mantığa dayalı çok fazla şey vardı. Denemeler artık benim başucu kitabım oldu diyebilirim. Çünkü her başlığında kendimi bulduğumu düşünüyorum. Tekrar tekrar okunması gereken bir eser ki ben de ileride tekrar okumayı düşünüyorum.
Şiddetle tavsiye edebileceğim bir eserdir.
Keyifli okumalar...
"En iyisi gençlerde öğrenme hevesini ve sevgisini uyandırmaktır, yoksa kitap yüklü birer eşek yaparız onları, kırbaç zoruyla bilim dolu bir çanta taşıtıyorlar onlara; oysa bilimi evimizde saklamak yetmez, evlenmek gerek onunla..."