bana temyiz talebimin kabul edileceğinden emin olduğunu, fakat kurtulmam gereken bir günahın yükü altında olduğumu söylüyordu. ona göre insanların adaleti hiçbir şeydi, tanrınınkiyse her şey. beni mahkum edenin insanların adaleti olduğunu hatırlattım. o da bana yine de bunun günahımı temizlediğini söyledi. günahın ne anlama geldiğini bilmediğimi söyledim. bana yalnızca bir suçlu olduğum söylenmişti; suçluydum, bedelini ödüyordum, daha fazlasını isteyemezlerdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
-ama, sizi hapse bunun için tıkıyorlar zaten.
-nasıl yani?
-evet öyle, özgürlük bu işte. özgürlüğünüzü elinizden alıyorlar.
-doğru, ceza başka ne olacak ki?
anneyi elbette çok severdim ama bu bir şey ifade etmiyordu. bütün sağlıklı insanlar sevdiklerinin ölmesini az çok istemişlerdir.
bunun benim suçum olmadığını söylemek istedim ama vazgeçtim çünkü bunu daha önce patrona söylediğimi anımsadım. zaten bir anlamı da yoktu bunun. ne de olsa insan her zaman biraz suçludur.
Puan vermedi·261 syf.·
2021 54. kitabı
