Gogol'a Göre 2 Tür Yazar Vardır:
İlk Yazar:
"Üzücü bir yaşam süren sıkıntılı, acılı tipleri bir yana bırakıp, üstün birtakım meziyetlere sahip, yüce karakterlere yakınlaşan ve her gün çevremizde dönenip duran tipler arasından yalnızca birkaç ayrıcalıklıyı seçen, lirinin yüksek perdesini hiç değiştirmemiş, bulunduğu yücelikten yoksul, zavallı kardeşlerinin düzeyine hiç inmemiş ve toprağa hiç dokunmadan, ondan çok uzak, çok ayrı ve her zaman çok yüce tiplere yönelen yazar mutludur. Bir yandan bu tipler arasındayken kendini ailesi içindeymiş gibi hissederken, bir yandan da çok büyük, çok yaygın bir üne sahip oluşu onun bu parlak talihini büsbütün imrendirici kılar. İnsanların gözlerini büyüleyici bir tütsüyle örter, yaşamın hüzünlü yanlarını gizler. Yalnızca güzel olanı göstererek ona dudak uçuklatıcı övgüler düzer. Herkes alkış kıyamet onun ardından koşar bindiği zafer arabasının ardına takılır; onun dünya çapında yüceler yücesi bir ozan olduğu söylenerek, kartal nasıl bütün kuşlardan daha yukarılarda kanat çırparsa, onun da dünyanın bütün dehalarının çok üzerinde olduğu söylenir.Yalnızca adının anılması bile genç, ateşli yürekleri heyecana boğar, nereye gitse gözlerde yaşlarla karşılanır. Kimse onun dengi değildir. Nasıl olsun ki, o tanrıdır(!)"
2.Yazar:
"Ama bir başka yazar daha vardır ki onun yazgısı bambaşkadır: Çevremizde sürekli tanık olduğumuz, ama vurdumduymaz gözlerin bir türlü görmediği olayları, hayatımızı kokuşmuş bir su gibi kuşatan ürpertici, minik minik bayağılıkları, şu dünyada kimi kez acılarla, sıkıntılarla dolu yolumuzun üzerinde adeta kaynaşan bütün o parçalanmış, soğuk, sıradan kişiliklerin derinliğini, acıma bilmez bir heykeltıraş keskisinin sağlam, sarsılmaz gücüyle milletin gözüne gözüne sokma cesaretini gösteren yazardır o! İnsanlardan alkış
Karım benim, iyi yürekli, altın renkli gözleri baldan tatlı arım benim...
Ne diye yazdım sana istendiğini idamımın?
Daha dava ilk adımında ve bir şalgam gibi koparmıyorlar kellesini adamın
Haydi bunlara boş ver, bunlar uzak ihtimal
Paran varsa eğer bana bir fanila, bir don al
Tuttu yine bacağımın siyatik ağrısı
Ve unutma ki daima iyi şeyler düşünmeli mapusun karısı... NHR
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Nazım Hikmet, Türk şiirinin en güçlü isimlerinden biri. Ben de birçok şiirini pek bir severim. Hatta bu kitap en sevdiğim NHR kitabıdır demek yanlış olmaz. Kalemine sağlık mavi gözlü dev :)
Yugoslavyadaki milliyetçilik akımının tezahürleri üzerine Sırplar ve Hırvatlar bağımsızlık elde eder. Kendini mücahit sanan, cehil, mütehakkim, dolduruşa getirilmiş halklar Bosna’nın nezih insanlarına, komşularının toprağına teveccüh ederler. Zebûn-ı esaret altında ezilir çoluk çocuk, genç, yaşlı.
Avrupa at gözlüğünü hiç eksik etmez gözlerinden.
“Bakma Avrupalıların öyle insan hakları havarisi kesilmelerine filan. Kendilerinden olmayana hiç merhametleri yoktur.”
Geriye vajinası parçalanmış analarımız, kızlarımız, yaşını dolduramayan kınalı kuzuların narin vücutları, beyhude pişmanlık, hercümerç edilmiş köyler, kentler, bir köşeye atılmış, ezilip büzülmüş, görmezden gelinen insanlık kaldı.
...Benim sizden kendim için
Hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
Kaat gibi yanan çocuk
Çalıyorum kapınızı
Teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
Şeker de yiyebilsinler
NHR
youtu.be/M60vCR0jtEs
