“Birçok şeyler yazıyoruz ve birçok insanlar okuyorlar. Ben her kitabımın her sayfasını, her satırını ve her kelimesini okurken binlerce kârimin (okurumun) ayrı ayrı yanında bulunmak isterdim; yanında değil, hatta ruhunun içinde. Ve her parça yazımın, hatta her kelimesinin o ruhta uyandırdığı hayalleri, tedaileri, akisleri, heyecanları, birer birer görmek ve bir kitapla kâri arasındaki sayısız tesir ve aksi tesirlerin en bölünmez, küçük ve ince parçalarına nüfuz etmek ihtiyacıyla yanardım.”
“Bizim evimizin önünde de küçük bir ağaç var, ağaç dükkanında sardıkları kağıt hala çevresinde duruyor. Evimi bu sayede tanıyorum. Ağaç büyüdüğünde ben de büyümüş olacağım.”